Waar overwinteren amfibieën echt? Ontdek waarom bladerhopen en diepe vijvers levensbelangrijk zijn en hoe je kikkers en salamanders in de winter beschermt.
De wintertuin oogt vaak stil, maar onder het oppervlak vindt een fascinerende overlevingsstrijd plaats. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, brengen amfibieën de koude maanden niet standaard door in de modder van de tuinvijver. Als koudbloedige dieren verlagen ze hun stofwisseling tot een minimum en zijn ze afhankelijk van externe schuilplaatsen om niet te bevriezen. Hier lees je waar kikkers, padden en salamanders zich werkelijk ophouden en hoe je jouw natuurtuin amfibievriendelijk de winter door helpt.
Voor de meeste inheemse amfibieënsoorten – waaronder de gewone pad, bijna alle salamandersoorten en veel kikkers – is de vijver in de winter geen verblijfplaats. Ze zoeken bescherming op het land. Het doel is om plekken te vinden die vorstvrij zijn, maar koel en vochtig genoeg om uitdroging te voorkomen.
Typische winterverblijven op het land zijn:
Enkele specialisten, zoals de bruine kikker (Rana temporaria) of soms de groene kikker, kunnen daadwerkelijk in het water overwinteren. Zij blijven op de bodem van de vijver. Omdat hun longfunctie tijdens de winterslaap stilstaat, ademen ze uitsluitend via de huid (huidademhaling). Ze nemen de in het koude water opgeloste zuurstof direct op. Dit werkt echter alleen als de vijver diep genoeg is en niet volledig bevriest of zuurstofarm wordt.
Om de biodiversiteit in de tuin te ondersteunen, moeten er structuren worden aangelegd die natuurlijke overwinteringsplekken nabootsen. Ecologie gaat hierbij voor een "opgeruimde" uitstraling.
Verwijder in de herfst niet al het organische materiaal. Stapel bladeren en takken tot hopen, bij voorkeur op windbeschutte plekken onder heggen of bomen. Leg zwaardere takken of hout als "deksel" bovenop. Dit voorkomt dat de wind de bladeren wegblaast en creëert stabiele, isolerende holtes aan de binnenkant.
Als amfibieën in de vijver overwinteren, is een waterdiepte van minimaal 80 tot 100 cm essentieel. Alleen zo blijft er een zone van circa 4 °C op de bodem behouden (dichtheidsanomalie van water).
Belangrijke regels voor de wintervijver:
Kelderschachten, lichtschachten en putten zijn voor trekkende amfibieën vaak een eindstation. Ze vallen erin en drogen uit of bevriezen.
| Amfibieënsoort | Voorkeursplek | Kritieke factor | Jouw maatregel |
|---|---|---|---|
| Gewone pad | Op land (aarde, blad) | Vorstbescherming & vocht | Bladerhopen & houtbult laten liggen |
| Kleine watersalamander | Op land (stenen, hout) | Schuilmogelijkheden | Stapelmuurtjes & takkenhopen aanleggen |
| Bruine kikker | In water (bodem) | Zuurstofgehalte | Vijver min. 1m diep, ijsvrij houden |
| Boomkikker | Op land (bladerlaag) | Isolatie | Bladerdek onder struiken niet verwijderen |
Een natuurtuin die in de winter "rommelig" oogt, is vanuit biologisch oogpunt een perfect gestructureerde leefomgeving. Door deze nissen te tolereren en te bevorderen, help je de amfibieënpopulatie de winter door naar het komende voorjaar.
Meestal op het land in vorstvrije schuilplaatsen zoals muizengangen, houtbulten of onder bladeren. Slechts enkele soorten, zoals de bruine kikker, overwinteren in het water.
Een minimale diepte van 80 tot 100 cm is nodig zodat het water op de bodem niet bevriest en een stabiele temperatuur van circa 4 °C behoudt.
Nee. De drukgolven verstoren de winterslaap van de dieren ernstig. Gebruik een ijsvrijhouder of veeg voorzichtig sneeuw weg om licht door te laten.
Ja, tijdens de winterslaap verlagen ze hun stofwisseling drastisch en nemen ze de in het water opgeloste zuurstof direct op via hun huid.
Beveilig lichtschachten met fijnmazige roosters of installeer een uitstaphulp (bijv. een ruwe plank), zodat dieren die erin vallen weer kunnen ontsnappen.
Schlagwörter
Alle Artendaten stammen aus wissenschaftlichen Quellen (CC BY 4.0 / CC0). Namensnennung gemäß Lizenzbedingungen. Vollständige Quellenübersicht →