De haas is geen konijn! Ontdek 5 bijzondere biologische feiten (inclusief superfetatie) en leer hoe je jouw tuin met mozaïekmaaien haasvriendelijk maakt.
Veel tuiniers verwarren hem nog steeds met het wilde konijn, maar de haas (Lepus europaeus) is een totaal ander dier. Hij is een meester in open landschappen en bezit biologisch fascinerende eigenschappen. Hier lees je waarom de haas niet graaft, waarom hij bokst en hoe je jouw natuurlijke tuin voor hem aantrekkelijk maakt.
Anders dan het wilde konijn maakt de haas geen ondergrondse burchten. Het is een dier van het open veld. Zijn rustplaats is het leger – een ondiep, geschraapt kuiltje in akkerbodem of hoog gras.
Omdat hij bovengronds rust, vertrouwt hij volledig op zijn schutkleur en zijn zintuigen. Zijn opzijgeplaatste ogen geven hem een bijna volledig zichtveld van 360 graden. Zo ziet hij roofvijanden al lang voordat zij hem opmerken.
Wanneer zijn camouflage niet langer werkt, schakelt de haas over op topsnelheid. Hij haalt snelheden tot wel 70 km/u. Maar snelheid alleen is niet genoeg tegen wendbare roofdieren. Zijn specialiteit is het slaan van haken: door op volle snelheid plotseling van richting te veranderen, laat hij zijn achtervolgers grijpen naar het niets.
Zie je in het voorjaar twee hazen op hun achterpoten staan die wild met hun voorpoten slaan? Lang werd dat aangezien voor ranggevechten tussen mannetjes (rammelaars).
De biologische realiteit: Meestal is het een moerhaas die een té opdringerig mannetje terugfluit. Het is afweergedrag van het vrouwtje, waarmee ze de conditie van een partner test of gewoon rust afdwingt.
Dit is het meest verbluffende feit: de moerhaas beschikt over het vermogen tot superfetatie. Dat betekent dat ze opnieuw drachtig kan worden terwijl ze al zwanger is. In haar baarmoeder groeien dan embryo’s in verschillende ontwikkelingsstadia. Deze strategie verhoogt de voortplantingssnelheid enorm in de korte zomermaanden, en compenseert zo de hoge verliezen door roofdieren.
Een doorslaggevend verschil met het konijn zit in de ontwikkeling van de jongen:
Moerhazen zogen hun jongen slechts kort en sporadisch (vaak maar 1 à 2 keer ’s nachts). Dat is geen rabiate moederstrategie, maar bescherming: hoe minder vaak de moeder bij het nest komt, hoe minder geur ze achterlaat die vossen of marterachtigen kan aantrekken.
Om verwarring in de tuin te voorkomen, helpt dit overzicht:
| Kenmerk | Haas (Lepus europaeus) | Wild konijn (Oryctolagus cuniculus) |
|---|---|---|
| Woonplaats | Bovengronds (leger) | Ondergrondse burcht |
| Lichaamsbouw | Groot, slank, zeer lange lepels | Kleiner, gedrongen, kortere oren |
| Sociaal gedrag | Solitair (behalve paartijd) | Leeft in kolonies |
| Jongen | Nestvlieder (behaard, ziend) | Nestblijver (kaal, blind) |
| Vlucht | Volhardende sprinter | Korte sprint naar het dichtstbijzijnde hol |
Ook al is de haas een dier van de open vlakte, in structuurrijke natuurlijke tuinen zoekt hij vaak toevlucht, zeker als het agrarisch landschap is uitgekleed. Zo maak je jouw tuin aantrekkelijk:
Belangrijk: Vind je een jong haasje alleen in het gras, raak het dan niet aan. Het is meestal niet verlaten, maar wacht goed gecamoufleerd op de moeder.
Hazen slapen niet in holen, maar in een leger. Dat is een ondiepe kuil op de grond die bescherming en camouflage biedt.
Een haas kan topsnelheden tot wel 70 km/u bereiken en daarbij bliksemsnel haken slaan om achtervolgers af te schudden.
Vaak zijn het geen mannelijke gevechten, maar moerhazen die opdringerige mannetjes afweren (boksen als partnerkeus of verdediging).
Superfetatie betekent dat een moerhaas opnieuw drachtig kan worden terwijl ze al embryo’s in de baarmoeder draagt.
Nee. In tegenstelling tot konijnen zijn hazen nestvlieders. Ze worden met vacht en open ogen geboren.
Nee. De moeder laat de jongen alleen om geen roofdieren aan te trekken. Mensenlucht kan ertoe leiden dat de moeder het jong verstoot.
Trefwoorden
Alle soortgegevens zijn afkomstig uit wetenschappelijke bronnen (CC BY 4.0 / CC0). Naamsvermelding conform licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →