Ontdek de gewone akelei: een robuuste, inheemse vaste plant voor kalkhoudende bodems. Lees alles over standplaats, verzorging en haar hoge ecologische waarde.
De gewone akelei (Aquilegia vulgaris) is veel meer dan alleen een mooie sierplant. Deze inheemse ranonkelsoort brengt niet alleen kleur in je tuin, maar vervult ook belangrijke ecologische functies. Omdat hij op de voorlopige lijst van bedreigde plantensoorten staat, lever je met de aanplant een actieve bijdrage aan de bescherming van de soort.
Om de akelei blijvend in je tuin te laten groeien, moet je haar natuurlijke standplaatsomstandigheden nabootsen. Ze is een specialist van schrale omstandigheden.
De akelei is een onderhoudsarme, winterharde vaste plant (tot -34 °C) met een bijzondere eigenschap: ze trekt zich na de bloei in de vroege zomer bijna volledig terug in de grond.
Belangrijke tip: Markeer de plantplek zodat je de rustende wortelstokken in de nazomer niet per ongeluk beschadigt tijdens het tuinieren. Het volgende voorjaar loopt hij weer betrouwbaar uit. De plant bereikt een hoogte van 30 tot 80 cm.
| Eigenschap | Details |
|---|---|
| Bloeitijd | mei tot juni |
| Winterhardheid | Extreem winterhard (zone 4) |
| Vermeerdering | Zelfuitzaai (bij open bodem) |
| Giftigheid | Ja, alle plantendelen zijn giftig |
Vanuit ecologisch oogpunt is de gewone akelei een fascinerende plant. De bloemvorm met lange sporen is in de evolutie perfect aangepast aan langtongige insecten.
Boeiend fenomeen: Korte tongen trekken aan het kortste eind. Sommige hommelsoorten (zonder voldoende lange tong) plegen daarom 'nectarroof': ze bijten de sporen van buitenaf open om bij het zoete sap te komen. Honingbijen maken vervolgens ook gebruik van deze gaatjes, maar dragen zo niet bij aan de bestuiving.
Ja, de plant behoort tot de ranonkelfamilie en alle delen zijn giftig. Draag handschoenen bij het snoeien en was daarna je handen.
De plant heeft doorlatende, voedselarme en kalkhoudende (basische) grond nodig. Slechte waterafvoer verdraagt hij niet.
Dat is normaal. De akelei trekt na de bloei haar bovengrondse delen in en overleeft ondergronds om in het voorjaar opnieuw uit te lopen.
Vooral langtongige hommels en vlinders bereiken de nectar. Daarnaast is de plant belangrijk voor 20 soorten wilde bijen en 7 vlindersoorten (rupswaardplant).
De plant vermeerdert zich heel gemakkelijk via zelfuitzaai als er open plekjes in de bodem zijn. Je kunt ook zaad verzamelen en zaaien.
Trefwoorden
Ontdek hoe de wilde akelei en hommels samenwerken. Alles over nectarsporen, tonglengtes en hoe je specialisten in je tuin kunt bevorderen.
VerdiepingLeer meer over de bedreigde alpiene verwanten van de akelei. Dit artikel verdiept je kennis over de biodiversiteit en beschermingsmaatregelen in het hooggebergte.
VerdiepingOntdek hoe je jouw struweelrand met inheemse wilde planten zoals klokjesbloem en nieskruid ecologisch waardevol kunt inrichten. Expertentips voor halfschaduw.
VerdiepingOntdek alles over de giftige stoffen van de ranonkelfamilie, zoals de akelei. Leer veilig omgaan met deze fascinerende planten en hun ecologische belang.
VerdiepingOntdek hoe de wilde akelei (Aquilegia vulgaris) wind en mieren gebruikt voor verspreiding. Vakkennis over anemochorie en myrmecochorie voor natuurliefhebbers.
Alle soortgegevens zijn afkomstig uit wetenschappelijke bronnen (CC BY 4.0 / CC0). Naamsvermelding conform licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →