Waar overwinteren amfibieën echt? Ontdek waarom bladhopen en diepe vijvers van levensbelang zijn en hoe je kikkers en salamanders in de winter beschermt.
De wintertuin lijkt vaak stil, maar onder de oppervlakte vindt een fascinerende overlevingsstrijd plaats. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, brengen amfibieën het koude seizoen niet allemaal in de modder van de tuinvijver door. Als koudbloedige dieren schakelen ze hun stofwisseling terug tot een minimum en zijn ze afhankelijk van externe schuilplaatsen om niet te bevriezen. Hier lees je waar kikkers, padden en salamanders zich werkelijk ophouden en hoe jij jouw natuurtuin amfibievriendelijk de winter door helpt.
Voor de meeste van onze inheemse amfibieën – waaronder gewone padden, bijna alle soorten salamanders en veel kikkers – is de vijver in de winter taboe. Ze zoeken beschutting op het land. Het doel is om plaatsen te vinden die vorstvrij zijn, maar koel en vochtig genoeg om uitdroging te voorkomen.
Typische winterkwartieren op het land zijn:
Enkele specialisten, zoals de bruine kikker (Rana temporaria) of soms de groene kikker, kunnen daadwerkelijk in het water overwinteren. Ze blijven op de bodem van de vijver. Doordat hun longfunctie in winterrust stilvalt, ademen ze uitsluitend via de huid (huidademhaling). Ze nemen de in het koude water opgeloste zuurstof rechtstreeks op. Dit werkt echter alleen als de vijver diep genoeg is en niet volledig dichtvriest of zuurstofarm wordt.
Om de biodiversiteit in je tuin te ondersteunen, moet je structuren creëren die natuurlijke overwinteringsplekken nabootsen. Ecologie gaat hier duidelijk vóór een ‘opgeruimde’ uitstraling.
Verwijder niet al het organische materiaal in de herfst. Maak hopen van blad en takken, bij voorkeur op beschutte plaatsen onder heggen of bomen. Leg zwaardere takken of dood hout als ‘deksel’ bovenop. Dit voorkomt dat de wind het blad wegwaait en creëert stabiele holtes binnenin, die isolerend werken.
Als amfibieën in de vijver overwinteren, is een waterdiepte van minstens 80 tot 100 cm essentieel. Alleen dan blijft er een zone van ongeveer 4 °C op de bodem behouden (dichtheidsanomalie van water).
Belangrijke regels voor de wintervijver:
Keldergaten, lichtschachten en putten zijn voor zwervende amfibieën vaak het eindstation. Ze vallen erin en drogen uit of bevriezen.
| Amfibiesoort | Voorkeursplaats | Kritieke factor | Jouw maatregel |
|---|---|---|---|
| Gewone pad | Op het land (aarde, blad) | Vorstbescherming & vochtigheid | Bladhopen & dood hout laten liggen |
| Kleine watersalamander | Op het land (stenen, hout) | Verstopplaatsen | Droogmuren & takkenhopen aanleggen |
| Bruine kikker | In het water (bodem) | Zuurstofgehalte | Vijver min. 1 m diep, ijsvrijhouden |
| Boomkikker | Op het land (bladlaag) | Isolatie | Bladlaag onder bomen en struiken niet verwijderen |
Een natuurtuin die er in de winter ‘rommelig’ uitziet, is vanuit biologisch oogpunt een perfect gestructureerde leefomgeving. Door deze niches te gedogen en te bevorderen, verzeker je het voortbestaan van de amfibieën voor het komende voorjaar.
Meestal op het land in vorstvrije schuilplaatsen zoals muizengangen, doodhouthopen of onder bladeren. Slechts een paar soorten, zoals de bruine kikker, overwinteren in het water.
Een minimale diepte van 80 tot 100 cm is nodig, zodat het water op de bodem niet dichtvriest en een stabiele temperatuur van ongeveer 4 °C behoudt.
Nee. De drukgolven verstoren de winterrust van de dieren ernstig. Gebruik een ijsvrijhouder of veeg voorzichtig de sneeuw weg om licht door te laten.
Ja, tijdens de winterrust verlagen ze hun stofwisseling drastisch en nemen ze de in het water opgeloste zuurstof rechtstreeks via hun huid op.
Zet lichtschachten af met fijnmazige roosters of installeer amfibieën-uitstapplanken (bijv. een ruwe plank), zodat ingevallen dieren er zelf uit kunnen klimmen.
Trefwoorden
Alle soortgegevens zijn afkomstig uit wetenschappelijke bronnen (CC BY 4.0 / CC0). Naamsvermelding conform licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →