Naar hoofdinhoud springen
EUNIS: MC141Europäische Rote Liste: VulnerableFFH-Anhang I: 1170

Door ongewervelden gedomineerd Pontisch rotsrif (EUNIS MC141) – een bedreigd onderwaterhabitat

Het door ongewervelden gedomineerde Pontische rotsrif (EUNIS MC141) is een marien habitat in de Zwarte Zee dat vooral wordt bevolkt door de mossel Mytilus galloprovincialis en andere vastzittende ongewervelden. Het habitat filtert enorme hoeveelheden water en staat op de Europese Rode Lijst van Habitats als bedreigd (Vulnerable). Het valt onder het FFH-habitattype 1170 (Riffen).

Einordnung

Originalbezeichnung
Invertebrate-dominated Pontic circalittoral rock
EUNIS
MC141
EU-28
Vulnerable
EU-28+
Vulnerable
FFH-Anhang I
1170 – Reefs

Het belangrijkste in een notendop

Het door ongewervelden gedomineerde Pontische rotsrif (EUNIS MC141) is een marien biotoop van de circalittorale zone in de Zwarte Zee. Het wordt beheerst door sessiele ongewervelden zoals de mossel Mytilus galloprovincialis, mosdiertjes, sponzen en zakpijpen. Het habitat bezit een enorme filtercapaciteit – een vierkante meter mosselbedekking kan dagelijks tot 170 kubieke meter zeewater reinigen. De Europese Rode Lijst van Habitats plaatst dit biotooptype in de categorie bedreigd (Vulnerable). Volgens de Habitatrichtlijn valt het onder het beschermingsgoed 1170 Riffen. Concrete gegevens over de staat van instandhouding overeenkomstig artikel 17 van de Habitatrichtlijn ontbreken in de beschikbare brondata.

Wat is het door ongewervelden gedomineerde Pontische rotsrif?

Het habitattype met de EUNIS-code MC141 beschrijft rotsbodems in het circalittoraal van de noordwestelijke Zwarte Zee. Onder circalittoraal verstaan we de zone onder de grens tot waar nog voldoende licht voor meercellige fotofiele (lichtafhankelijke) planten doordringt. Deze zone eindigt waar de rotsbodem overgaat in zachte sedimenten. In de Zwarte Zee begint deze zone op waterdiepten van ongeveer 10 tot 15 meter en reikt – afhankelijk van het plaatselijk voorkomen van rotsriffen – tot 30 à 70 meter diepte.

Anders dan in ondiepere riffen ontbreken hier grootschalige algen- of zeegrasvelden. In plaats daarvan domineert een veelvormige ongewerveldengemeenschap die vast op het gesteente zit (sessiel epibenthos). De mossel Mytilus galloprovincialis kan daarbij massale voorkomens vormen en drukt in hoge mate het uiterlijk van het habitat.

Verspreiding en biogeografische regio

Het habitat is beperkt tot het noordwestelijke Zwarte Zee-plateau. De biogeografische regio is aangeduid met de code BLS (Black Sea). Nauwkeurige landgegevens ontbreken in de brondata, maar er zijn kwaliteitsindicatoren voor Roemenië ontwikkeld, wat wijst op aanzienlijke voorkomens voor de Roemeense kust. Verdere voorkomens in de buurlanden Bulgarije en Oekraïne zijn waarschijnlijk, maar kunnen niet uit de beschikbare gegevens worden gestaafd.

Ecologische betekenis en soortenrijkdom

De soortenrijkdom van het habitat is opmerkelijk. Naast de dominante mossel treden tal van andere ongewervelde diergroepen op, die het rotsrif in meerdere verdiepingen bedekken:

  • Korst- en grasachtige lagen van mosdiertjes (Bryozoa), korstsponzen van het geslacht Dysidea of kolonies van de zakpijp Botryllus schlosseri.
  • Oprecht staande sponzen zoals Halichondria sp. en Haliclona sp. kunnen op verticale wanden dichte bestanden vormen.
  • Solitair levende zakpijpen (Molgula manhattensis, Ascidiella aspersa, Ciona intestinalis) koloniseren vaak dezelfde steile oppervlakken.
  • Hydroïdpoliepen treden op als lage graszoden of – bij grotere soorten zoals Obelia longissima – zelfs als een hoog, ruimte innemend "loofdak".

Veel van deze soorten komen alleen in dit habitat voor; sommige zijn zeldzaam of staan onder bescherming. Daarbij komen tal van vissoorten die het rif als voedselbron, kraamkamer en toevluchtsoord gebruiken. Daarmee is het rotsrif een centraal knooppunt in het voedselweb van de kustnabije Zwarte Zee.

De mossel als sleutelsoort

Mytilus galloprovincialis vervult een cruciale ecosysteemfunctie: de bioactieve filtratie. De mossels onttrekken zwevend materiaal, plankton en organische deeltjes aan het water en koppelen zo het leven op de bodem (benthos) aan dat van de vrije waterkolom (pelagial). Deze zogenaamde benthisch-pelagische koppeling verhoogt de zelfreinigingskracht van de zee aanzienlijk.

De cijfers zijn indrukwekkend:

  • Een vierkante meter met mossel begroeid gesteente bereikt een klaringssnelheid van 1,3 tot 7,1 m³ per uur.
  • Per dag kan diezelfde oppervlakte 31 tot 170 m³ zeewater filteren.
  • De productie aan biomassa (biologische productie) ligt gewoonlijk rond 6 kg/m², maar kan onder gunstige omstandigheden 10 kg/m² overstijgen.

Deze productiviteit voedt een complex voedselweb en maakt het habitat tegelijkertijd tot een onmisbare voedingsstoffilter voor de vaak nutriëntbelaste kustwateren.

Bedreiging: Rode Lijst van Habitats

In de Europese Rode Lijst van Habitats (EU28 en EU28+) wordt het door ongewervelden gedomineerde Pontische rotsrif ingedeeld in de bedreigingscategorie Vulnerable (bedreigd). De beoordeling is gebaseerd op de criteria van de Habitat-Rode Lijst, die onder meer oppervlakteverlies, zeldzaamheid en kwalitatieve achteruitgang in overweging neemt. Concrete bedreigingsoorzaken worden in de beschikbare brondata niet genoemd, maar vergelijkbare rifhabitats ondervinden doorgaans bedreigingen door verontreiniging, visserij, kustbebouwing en klimaatverandering.

Beschermingsstatus volgens de Habitatrichtlijn

Het habitat wordt in het kader van de Habitatrichtlijn (92/43/EEG) onder het Annex I-habitattype 1170 „Riffen“ ondergebracht. De voorkomens vallen daarmee in beginsel onder het beschermingsregime van het Europees natuurbeschermingsrecht. De lidstaten moeten passende maatregelen treffen om een gunstige staat van instandhouding te behouden of te herstellen. De EUNIS-code MC141 dient als fijnere onderverdeling, terwijl de FFH-code 1170 een brede verzamelklasse voor verschillende rifuitingen vormt.

Staat van instandhouding en monitoring

Gegevens over de staat van instandhouding overeenkomstig artikel 17 van de Habitatrichtlijn zijn niet opgenomen in de voor dit artikel gebruikte brondata. Er zijn echter in Roemenië ontwikkelde kwaliteitsindicatoren beschikbaar die een plaatselijke monitoring mogelijk maken (zie tabel). Deze drempelwaarden geven aanwijzingen over wanneer het habitat als in goede toestand kan worden beschouwd.

Indicator (Roemenië)Drempel voor goede toestand
Bedekking met Mytilus galloprovincialis (in het mosselgedomineerde subtype)≥ 50 %
Bedekking met korsten, graszoden en daken van ongewervelden (in het door ongewervelden gedomineerde subtype)≥ 80 %
Mediane schelplengte van Mytilus galloprovincialis≥ 50 mm
Levende biomassa van Mytilus galloprovincialis (waar dominant)≥ 6 kg/m²

Deze indicatoren benadrukken het belang van de mossel als centrale structuurbouwer.

Betekenis voor waterkwaliteit en visserij

De filtratieprestatie van het rif komt rechtstreeks ten goede aan de waterkwaliteit nabij de kust. Door overmatige planktonbiomassa en zwevend materiaal te verwijderen, werkt het eutrofiëring tegen. Tegelijkertijd is het rif een belangrijk paai- en opgroeigebied voor commercieel benutte vissoorten. Zowel de natuurlijke balans als de plaatselijke visserijsector profiteren dus van een goed bewaard rif.

Kun je dit biotooptype in de tuin of in gemeentelijk groen nabootsen?

Een rechtstreekse nabootsing in de tuin of in vijvers is niet mogelijk, omdat het gaat om een subtidaal, zout marien habitat met een complexe levensgemeenschap. Gemeenten aan de westelijke Zwarte Zeekust kunnen indirect profiteren van de bescherming van dit habitat: door de verbetering van de zwemwaterkwaliteit en de ondersteuning van de kustecosystemen draagt het behoud van het rotsrif bij aan de aantrekkelijkheid van de locatie. Bewustwording van de onzichtbare filterfabriek "vlak voor de kustdeur" is een eerste stap om lokale beschermingsinspanningen te versterken.

FAQ

  1. Wat betekent de EUNIS-code MC141?
    EUNIS MC141 staat voor het „Invertebrate-dominated Pontic circalittoral rock", een rotskusthabitat in de circalittorale zone van de Zwarte Zee, dat wordt gedomineerd door sessiele ongewervelden zoals mossels, sponzen, mosdiertjes en zakpijpen.

  2. Waar komt het habitat voor?
    Het komt voor op het noordwestelijke Zwarte Zee-plateau op waterdiepten van 10–15 m tot 30–70 m. De biogeografische regio is BLS (Black Sea).

  3. Waarom is het habitat bedreigd?
    Volgens de Europese Rode Lijst van Habitats wordt het als Vulnerable (bedreigd) aangemerkt. Concrete bedreigingsoorzaken worden in de gebruikte brondata niet genoemd.

  4. Welke filterprestatie leveren de mossels?
    Een vierkante meter met mossel begroeid gesteente bereikt een klaringssnelheid van 1,3 tot 7,1 m³ per uur en kan per dag 31 tot 170 m³ zeewater filteren.

  5. Is het habitat beschermd door EU-recht?
    Ja, het valt onder het FFH-habitattype 1170 (Riffen). Daarmee valt het onder de bescherming van de Habitatrichtlijn.

Bronnen

Häufige Fragen

Wat betekent de EUNIS-code MC141?

EUNIS MC141 staat voor het „Invertebrate-dominated Pontic circalittoral rock", een rotskusthabitat in de circalittorale zone van de Zwarte Zee, dat wordt gedomineerd door sessiele ongewervelden zoals mossels, sponzen, mosdiertjes en zakpijpen.

Waar komt het habitat voor?

Het komt voor op het noordwestelijke Zwarte Zee-plateau op waterdiepten van 10–15 m tot 30–70 m. De biogeografische regio is BLS (Black Sea).

Waarom is het habitat bedreigd?

Volgens de Europese Rode Lijst van Habitats wordt het als Vulnerable (bedreigd) aangemerkt. Concrete bedreigingsoorzaken worden in de gebruikte brondata niet genoemd.

Welke filterprestatie leveren de mossels?

Een vierkante meter met mossel begroeid gesteente bereikt een klaringssnelheid van 1,3 tot 7,1 m³ per uur en kan per dag 31 tot 170 m³ zeewater filteren.

Is het habitat beschermd door EU-recht?

Ja, het valt onder het FFH-habitattype 1170 (Riffen). Daarmee valt het onder de bescherming van de Habitatrichtlijn.

Quellen