Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieAcamptocladius submontanus
Acamptocladius submontanus
Familie: ChironomidaeGattung: Acamptocladiusinheems Nederland
inheems Nederland
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
Over deze soort
Wanneer op koele avonden kleine, mugachtige insecten boven tuinbedden vliegen, kan het gaan om Acamptocladius submontanus. Deze soort behoort tot de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De mannetjes vertonen vaak ritmische bewegingen met hun voorpoten wanneer ze op bladeren landen. In tegenstelling tot steekmuggen beschikken dansmuggen niet over functionele steeksnuiten en kunnen zij niet steken of bijten. Acamptocladius submontanus is een onopvallende, donkere verschijning die nauw verbonden is met vochtige bodems en mossen. De soortnaam 'submontanus' verwijst naar het voorkomen in gebieden aan de voet van bergachtige regio's.
Jaarcyclus
De levenscyclus start in het voorjaar wanneer de larven actief worden in de vochtige bodemlagen. Na de verpopping verschijnen de volwassen insecten voornamelijk tussen mei en augustus. Tijdens de schemering zijn ze vaak in kleine zwermen waar te nemen tijdens de paringsvlucht. Na de paring leggen de vrouwtjes hun eieren in vochtige aarde of moskussens. De winter wordt doorgebracht als larve in de bodem, waarbij een diapauze (een hormonale rustfase) de stofwisseling vertraagt om vorstperioden te overleven.
Veiligheidsinstructie (optioneel)
Acamptocladius submontanus is onschadelijk voor mensen. Het gebruik van insecticiden en kunstmest dient te worden vermeden, aangezien deze direct schadelijk zijn voor de bodemlarven. Ook het gebruik van turf vernietigt de leefomgeving, aangezien deze soort vaak in mossige, zure milieus voorkomt. Het behoud van mos op stenen of vochtige aarde in schaduwrijke hoeken ondersteunt de biodiversiteit en biedt een gezonde bodem voor deze insecten.
Wetenschappelijk profiel
Binnen het geslacht Acamptocladius neemt deze soort een ecologische niche in die zich niet in diep water bevindt, maar in vochtige overgangszones. De larven leven terrestrisch of semi-terrestrisch in organisch materiaal. Ze voeden zich met detritus, zoals verterende plantenresten, en micro-organismen in de bodem, wat bijdraagt aan de humusvorming. De mannetjes zijn herkenbaar aan hun opvallende geveerde antennes, die dienen als gevoelige zintuigen om de vlieggeluiden van vrouwtjes op te sporen. De volwassen insecten leven slechts enkele dagen en nemen in deze fase doorgaans geen voedsel meer op.
Bronnen & dataherkomst
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →