Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieAconitum cammarum
Aconitum cammarum valt op door de imposante, diepblauwe tot violette bloemen in de vorm van een helm en de diep ingesneden, donkergroene bladeren. De plant groeit strak rechtop en bereikt vaak een hoogte van meer dan een meter. In Oostenrijk is deze vaste plant inheems, terwijl deze in Duitsland en Zwitserland als neofyt wordt beschouwd. De plant gedijt op koele, vochtige standplaatsen onder bomen.
Majestueuze blauwe bloemhelmen voor koele en schaduwrijke tuinplekken.
In Oostenrijk is Aconitum cammarum als inheemse soort geïntegreerd in de regionale flora. In Duitsland en Zwitserland wordt de soort als neofyt geclassificeerd, met vestigingen nabij tuinen. Er zijn geen specifieke gegevens over bestuivers of waardplantrelaties voor rupsen beschikbaar. De plant levert een bijdrage aan de verticale structuur in tuinen op locaties die voor andere soorten te donker of te koel zijn.
Let op: Aconitum cammarum is in alle delen zeer giftig. Het aanwezige aconitine kan via de huid worden opgenomen en tot ernstige vergiftigingen leiden. Draag bij tuinwerkzaamheden altijd handschoenen en houd huisdieren uit de buurt van de plant.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Okt
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.949 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de halfschaduw of schaduw, aangezien de plant de voorkeur geeft aan koele en luchtvochtige plekken.
De bodem dient diep en voedselrijk te zijn; humeuze grond is ideaal.
Zorg dat de bodem constant vochtig blijft, maar vermijd wateroverlast om wortelrot te voorkomen.
Vanwege de hoge voedingsbehoefte is een gift van rijpe compost in het voorjaar aanbevolen.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits er geen vorst in de grond zit.
Omdat alle plantendelen giftig zijn, is het dragen van handschoenen bij alle werkzaamheden noodzakelijk.
Vermeerdering vindt plaats door het delen van de wortelstok in het vroege voorjaar.
Geschikte partner: Aruncus dioicus, aangezien beide soorten de voorkeur delen voor koele bosranden.
Aconitum cammarum behoort tot de familie Ranunculaceae en is een hybride die oorspronkelijk uit berggebieden stamt. De soort is inheems in Oostenrijk en staat op de Duitse Rode Lijst in categorie D (onvoldoende gegevens). Botanisch kenmerkend is het bovenste kelkblad, dat zich als een helm over de nectarbladeren welft.
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →