Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieAedes rusticus
inheems Nederland
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
Aedes rusticus is een van de grotere inheemse steekmuggensoorten. De soort is herkenbaar aan de donkere basiskleur en de karakteristieke lichte schubbenstrepen op het achterlijf, het abdomen. In tegenstelling tot de gewone steekmug, die vaak in woningen wordt aangetroffen, geeft deze soort de voorkeur aan de nabijheid van houtgewassen en schaduwrijke vaste planten. De vrouwtjes hebben een bloedmaaltijd nodig voor de eirijping, terwijl de mannetjes zich uitsluitend voeden met nectar en zo bijdragen aan de bestuiving van tuinplanten. Bij tegenlicht vertonen de behaarde lichamen een gouden glans.
De levenscyclus begint in de late winter, wanneer de larven actief worden in smeltwater. De eerste volwassen muggen, de imagines, verschijnen meestal vanaf april of mei. De hoofdactiviteit vindt plaats in het vroege zomerseizoen, van mei tot juli. Na de paring en de bloedmaaltijd van de vrouwtjes vindt de eiafzet plaats in vochtige bodemverdiepingen die in de herfst of winter weer onder water komen te staan. De larven komen nog voor de eerste vorst uit en overwinteren op de bodem van kleine wateren, totdat stijgende temperaturen in het voorjaar de verpopping en het uitkomen van de nieuwe generatie in gang zetten.
Omdat de vrouwtjes vooral in de schemering actief zijn, biedt bedekkende kleding de beste bescherming. Het gebruik van chemische insecticiden of biociden in regentonnen wordt afgeraden, aangezien deze middelen ook libellenlarven, schaatsenrijders en de voedselbronnen voor zangvogels schaden. Een natuurlijke tuin met leefgebieden voor natuurlijke vijanden zoals watersalamanders en geelgerande watertorren reguleert de populatie op natuurlijke wijze. Bij overlast door eiafzet in regentonnen is een fijnmazig horgaas als afdekking een effectief en gifvrij alternatief.
Aedes rusticus behoort tot de familie Culicidae en is univoltien, wat betekent dat er per jaar slechts één generatie voortkomt. De soort overwintert als larve in met water gevulde bodemverdiepingen of greppels. Deze larven beschikken aan het achterlijf over een adembuis om aan het wateroppervlak zuurstof op te nemen. Ze filteren organisch materiaal uit het water en dienen als voedselbron voor roofinsecten en amfibielarven, waardoor ze een onderdeel vormen van het inheemse ecosysteem.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →