Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieAlopecurus rendlei
39
Soorten
interageren
46
Interacties
gedocumenteerd
Kenmerkend voor Alopecurus rendlei zijn de opgeblazen bladscheden, die de stengel aan de bovenzijde een karakteristiek uiterlijk geven. Deze zeldzame grassoort staat op de Rode Lijst en is in het wild ernstig bedreigd. De soort is van ecologische waarde voor diverse dikkopjes, zoals de spiegeldikkopje (Heteropterus morpheus) en het groot dikkopje (Ochlodes sylvanus).
Rode-Lijst-rariteit: een veilige haven voor zeldzame dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Dit gras is een belangrijke hulpbron voor vlinders, in het bijzonder voor dikkopjes. Soorten zoals Carterocephalus silvicola, Carterocephalus palaemon en Ochlodes sylvanus maken gebruik van de populaties. Ook zeldzamere trekvlinders zoals Gegenes nostrodamus of Pelopidas thrax vinden hier een levensbasis. Gezien de status op de Rode Lijst (categorie 1, ernstig bedreigd) fungeert de plant als een belangrijk toevluchtsoord. In de winter dienen de rijpe zaden als voedselbron voor inheemse zangvogels.
Alopecurus rendlei is niet geschikt voor locaties waar kinderen spelen. Hoewel de plant niet als giftig bekendstaat, kunnen de kafnaalden en scherpe bladranden bij contact mechanische irritatie van de huid of slijmvliezen veroorzaken. Verwarring is mogelijk met Alopecurus pratensis, die echter geen opgeblazen bladscheden heeft.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Feucht
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Jun
Bioregio
Continental
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.247 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: zonnig tot halfschaduw.
Bodem: leemhoudend en voedselrijk; bij voorkeur een plek die in het voorjaar vochtig is.
Planttijd: voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november), mits de bodem niet bevroren is.
Water: zorg voor voldoende vocht, aangezien de soort is aangepast aan wisselvochtige omstandigheden.
Bemesting: meestal niet nodig, tenzij de bodem zeer arm is.
Vermeerdering: vindt plaats via natuurlijke uitzaai van rijpe zaden.
Onderhoud: droge stengels pas in het late voorjaar terugknippen. Het laten staan van de vegetatie in de winter biedt bescherming aan bodembewonende micro-organismen.
Combinatie: Silene flos-cuculi deelt de voorkeur voor vochtige standplaatsen.
Alopecurus rendlei behoort tot de familie van de grassen (Poaceae). De soort wordt beschouwd als een archeofyt of inheemse plant en is inmiddels uiterst zeldzaam. Het natuurlijke habitat bestaat uit wisselvochtige graslanden en akkers. De plant vormt een compacte, aarvormige pluim die zich onderscheidt van andere Alopecurus-soorten.
39 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →