
Anacamptis morio
7
Soorten
interageren
9
Interacties
gedocumenteerd
Anacamptis morio valt op door de purperen bloeiwijzen, die vaak gekenmerkt worden door groene lengtenerven op de zijdelingse kelkbladeren. Deze inheemse wilde orchidee is een waardevol onderdeel van schrale grasmatten en biedt in het voorjaar een belangrijke halteplaats voor bestuivers zoals de weidehommel (Bombus pratorum) en de steenhommel (Bombus lapidarium). Omdat de soort streng beschermd is, brengt zij een bijzondere ecologische verantwoordelijkheid met zich mee. Met deze plant wordt de biodiversiteit op arme bodems gericht bevorderd.
Voorjaarsjuweel en hommelmagneet: de inheemse orchidee voor kalkrijke tuinen.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Anacamptis morio is een belangrijke nectarplant voor diverse hommelsoorten. Vooral de weidehommel (Bombus pratorum) en de steenhommel (Bombus lapidarium) bezoeken de purperen bloemen veelvuldig. Ook de tuinhommel (Bombus hortorum) en de akkerhommel (Bombus pascuorum) maken in de maanden april tot juni gebruik van het aanbod. Hoewel de plant geen nectar produceert, trekt zij bestuivers aan via optische signalen, een proces dat bekend staat als nectarbedrog. Hiermee wordt de bevruchting gewaarborgd en de insectendiversiteit in het vroege voorjaar ondersteund.
Anacamptis morio is niet kindvriendelijk en dient niet te worden geplant op plaatsen waar kleine kinderen zonder toezicht spelen. Er is een gering risico op verwarring met andere orchideeënsoorten, die eveneens beschermd zijn. De plant mag in geen geval in de vrije natuur worden uitgegraven.
Licht
Sonne
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Jun
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.196 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats op een voedselarme, kalkhoudende bodem.
Omdat de plant de voorkeur geeft aan schrale standplaatsen, mag de bodem niet worden bemest.
De ideale planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem niet bevroren is.
Zorg voor een goede drainage, aangezien wateroverlast de knollen kan beschadigen.
De bodem moet tijdens de groeifase in het voorjaar matig vochtig zijn, maar in de zomer droog.
Omdat de orchidee in de zomer volledig intrekt, is het raadzaam de standplaats te markeren om beschadiging te voorkomen.
Vermeerdering vindt meestal plaats door zelfuitzaaiing, mits de bodemcondities en de aanwezige symbiotische schimmels optimaal zijn.
Geschikte partner: Bromus erectus – dit inheemse gras deelt de eisen aan schrale kalkbodems en vormt een natuurlijke omgeving.
Anacamptis morio behoort tot de familie van de orchideeën (Orchidaceae). De typische habitat bestaat uit kalkrijke graslanden en bergweiden tot op middelbare hoogten. Morfologisch gezien is het een geofyt die twee ronde wortelknollen bezit. Een kenmerkend aspect is de meestal losse bloeiwijze, waarbij de bovenste bloemblaadjes vaak helmachtig naar elkaar toe gebogen zijn.
1 video over Anacamptis morio
6 soorten interageren met deze plant
1 andere soorten bezoeken de bloemen
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © © Judith Flacke, 2016. All rights reserved. / Adobe Stock / AdobeStock_144240317
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →