Thomsons zandbij

Over deze soort

Je herkent de Thomsons zandbij (Andrena thomsonii) aan haar kleine lichaamslengte van ongeveer 8 tot 10 millimeter en de dichte, vossenrode beharing op de bovenzijde van het borststuk, terwijl het achterlijf zwart glanst. Deze wilde bij brengt per jaar twee generaties voort, wat biologen bivoltiene noemen. De vrouwtjes van de eerste generatie verschijnen al in het vroege voorjaar en verzamelen stuifmeel op inheemse wilgen (Salix) en klein hoefblad (Tussilago farfara). In de zomer volgt de tweede generatie, die bij voorkeur te vinden is op klokjesbloemen (Campanula) en centaurie (Centaurea). De eitjes worden afgezet in zelfgegraven gangen in de bodem, meestal op zonnige, schaars begroeide plekken. Daar ontwikkelen de larven zich in kleine broedkamers, die worden voorzien van een mengsel van stuifmeel en nectar. De larven verpoppen zich in de bescherming van de bodem. De overwintering vindt plaats als reeds volledig ontwikkeld insect in de ondergrondse nestkamer. Je kunt deze bij helpen door open bodemplekken in zonnige borders niet af te dekken met boomschors en door inheemse wilde bloemen te planten.