Kleine rietgans

Over deze soort

Anser brachyrhynchus is herkenbaar aan het grijsbruine verenkleed, de opvallend korte, zwarte snavel met roze band en de felroze poten. De soort is vaak al van afstand hoorbaar door de hoge, heldere roepen die klinken als een meerlettergrepig "gagn-gagn". Als strikte planteneter zoekt deze gans vooral op uitgestrekte graslanden naar voedsel. In de arctische broedgebieden nestelt de soort op de grond in ondiepe kuilen. In Centraal-Europa is Anser brachyrhynchus een klassieke langeafstandstrekker die vooral in februari kan worden waargenomen. In een tuin verschijnt de soort zelden, tenzij er sprake is van een zeer groot, natuurlijk terrein aan de rand van de bebouwde kom. Bij een ontmoeting is voldoende afstand houden de beste manier om te voorkomen dat de vogel kostbare energie verbruikt door te vluchten. Het behoud van wilde planten zoals Persicaria vivipara biedt een belangrijke natuurlijke voedselbron. Door de uitwerpselen fungeert de gans op grote oppervlakken als natuurlijke bemesting, wat het bodemleven verrijkt. Deze zeldzame gast uit het hoge noorden is een symbool voor de ongerepte wildernis.