Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Athrycia trepida

Familie: TachinidaeGattung: Athryciainheems Nederland

inheems Nederland

NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%

Over deze soort

Athrycia trepida is een vertegenwoordiger van de sluipvliegen (Tachinidae). De volwassen vliegen voeden zich met nectar en pollen, terwijl de larven als parasitoïden leven. Ze ontwikkelen zich in andere insecten en doden hun gastheer aan het einde van hun ontwikkeling. Athrycia trepida is gespecialiseerd in rupsen van uilen (Noctuidae). De aanwezigheid van deze vlieg wijst op een biologisch evenwicht, aangezien zij de populaties van bladeters op natuurlijke wijze reguleert.

Jaarcyclus

De levenscyclus van Athrycia trepida begint in het late voorjaar. Vanaf mei zijn de eerste volwassen vliegen waarneembaar, met een hoofdvliegtijd tot in juli. Na de paring zoeken de vrouwtjes naar geschikte rupsen en leggen de eieren meestal direct op de huid van de gastheer of in de nabijheid daarvan. De larve boort zich in de rups en voedt zich met het vetlichaam, zonder vitale organen te beschadigen, totdat de rups aan het einde van de ontwikkeling wordt gedood. De verpopping vindt plaats in een tonvormig puparium, meestal in de bodem. In deze vorm overwintert het dier, waarna in het volgende voorjaar de nieuwe generatie uitkomt.

Veiligheidsinstructie (optioneel)

Deze vlieg is ongevaarlijk voor mensen en huisdieren. Het dier bezit geen angel en kan niet bijten. Het is een natuurlijke bondgenoot bij de biologische plaagbestrijding. Het gebruik van chemisch-synthetische bestrijdingsmiddelen dient te worden vermeden, aangezien deze de nuttige parasitoïden kunnen schaden en het natuurlijke evenwicht kunnen verstoren. Een tuin met inheemse wilde bloemen biedt de nodige voedselbronnen.

Wetenschappelijk profiel

Athrycia trepida behoort tot de familie van de sluipvliegen (Tachinidae) binnen de orde van de tweevleugeligen (Diptera). De lichaamslengte bedraagt doorgaans 6 tot 9 millimeter. Een kenmerkend aspect is de dichte, zwarte beharing op het achterlijf en het borststuk. De vleugels zijn aan de basis vaak licht geelachtig of rokerig getint. Als gastheer voor de larven dienen voornamelijk rupsen uit de familie van de uilen (Noctuidae), zoals de groente-uil. De volwassen vliegen worden bij voorkeur aangetroffen op vlakke bloeiwijzen van schermbloemigen (Apiaceae) of composieten (Asteraceae), aangezien hun monddelen gespecialiseerd zijn in gemakkelijk toegankelijke nectarbronnen.

Bronnen & dataherkomst

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →