Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Barbula unguiculata

FamilieGeslacht: Barbula

🌿

Soorten

interageren

🔗

Interacties

gedocumenteerd

🐛

Gastheerrelaties

Soorten

Over deze soort

Barbula unguiculata is herkenbaar aan de bladeren die in droge toestand karakteristiek naar binnen krullen. Dit kleine mos vormt dichte, dofgroene kussens op open bodemoppervlakken. Het fungeert als bodemstabilisator en biedt een leefomgeving voor micro-organismen. Daarnaast dient het als rupswaardplant voor de grijs beertje (Eilema griseola), een nachtvlinder die afhankelijk is van dergelijke mosvegetaties. Het voorkomen van dit mos op voegen of muren draagt bij aan de biodiversiteit van pionierhabitats.

Essentiële kraamkamer voor de zeldzame grijs beertje.

Ecologisch netwerk

Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina

Netwerk wordt geladen...

Larvengastheer

Ecologische betekenis

Barbula unguiculata speelt een centrale rol in het ecosysteem van de tuin. De soort dient als belangrijke rupswaardplant voor de grijs beertje (Eilema griseola), waarvan de rupsen zich voeden met algen en mosweefsel. Bovendien bieden de dichte kussens een beschermde leefomgeving voor talrijke ongewervelde dieren, die op hun beurt als voedselbron voor vogels dienen. Door de bodembedekking wordt bodemvocht vastgehouden en erosie op open plekken voorkomen.

Jaarcyclus

Feb-mrtHoofdgroeifase bij koel, vochtig weer

Apr-meiVorming van sporenkapsels op roodachtige stelen

Jun-augZomerrust, kussens ogen vaak droog en bruinachtig

Sep-novOpnieuw uitlopen bij herfstregens

Dec-janWintergroen aspect, mos blijft onder de sneeuw actief.

Veiligheidsinstructie

De plant is niet geclassificeerd als kindveilig. Hoewel mossen geen klassieke giftige planten zijn, dient toezicht gehouden te worden bij kleine kinderen om het inslikken van plantendelen te voorkomen. Er is geen bekend risico op verwarring met hoog-toxische soorten in dit habitat.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

—

Verzorging & teelt

•

Het mos geeft de voorkeur aan lichte standplaatsen en verdraagt direct zonlicht.

•

De bodem dient basenrijk en kalkhoudend te zijn; Barbula unguiculata groeit vaak op verdichte grond of in straatvoegen.

•

Als pionierplant heeft het mos open plekken nodig en verdraagt het nauwelijks concurrentie van sterk groeiende grassen.

•

Gerichte aanplant is meestal niet nodig omdat sporen zich verspreiden; indien gewenst kunnen mosstukken tussen maart en mei of in het najaar op vochtige grond worden aangedrukt.

•

Het mos is poikilohydrisch en overleeft droge perioden in een rustfase.

•

Vermijd minerale meststoffen of herbiciden, aangezien mossen zeer gevoelig reageren op chemicaliën.

•

Water geven is alleen nodig tijdens extreme hitteperioden om het frisse groen te behouden.

•

Geschikte partner: Sedum acre – beide delen de voorkeur voor kalkhoudende, zonnige standplaatsen.

Wetenschappelijk profiel

Barbula unguiculata behoort tot de familie Pottiaceae binnen de orde Pottiales. De soort is wijdverspreid in grote delen van Centraal-Europa en koloniseert bij voorkeur ruderale locaties, zoals wegbermen of bouwterreinen, evenals kalkrijke bodems. De plant bereikt een hoogte van één tot drie centimeter en heeft rechtopstaande stengels. Een botanisch kenmerk is de seta (kapselsteel), die in rijpe toestand roodbruin gekleurd is en de sporenkapsel draagt.