Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBrachypodium distachyon
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Brachypodium distachyon kenmerkt zich door platte, relatief brede bladeren en een compacte groeiwijze met een hoogte van 0,16 m. Als pioniersoort koloniseert deze grassoort open plekken in zonnige borders en beschermt de bodem tegen uitdroging. De plant is aangepast aan droge, voedselarme standaarden en is bestand tegen hitte. De lichte zaden worden door de wind verspreid, waardoor nieuwe habitats kunnen worden bereikt.
Compacte overlever: slechts 16 cm hoog en ideaal voor droge, zonnige plekken.
Brachypodium distachyon draagt bij aan de bodemstructuur in droge tuindelen. Met een laag diaspoor-gewicht van circa 2,66 mg wordt de wind benut voor verspreiding, waardoor gaten in de vegetatie worden gedicht. Het dichte bladerdek biedt kleine bodembewoners bescherming tegen direct zonlicht en stabiliseert het microklimaat bij de bodem. In de winter dienen de zaden als voedselbron voor bodemfoeragerende vogels. Als inheemse wilde soort is de plant geïntegreerd in het lokale ecosysteem.
Brachypodium distachyon is niet kindvriendelijk. De fijne kafnaalden (borstelige uitsteeksels aan de zaden) of de bladeren kunnen bij contact mechanische irritatie aan huid of slijmvliezen veroorzaken. Plaats het gras op een locatie die niet toegankelijk is voor spelende kinderen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.157 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats die warmte vasthoudt.
De bodem dient schraal (voedselarm) en zeer goed doorlatend te zijn om wateroverlast te voorkomen.
Planttijd voorjaar: tussen maart en mei.
Planttijd najaar: tussen september en november.
Vanwege de geringe hoogte van 0,16 m is de plant geschikt voor de voorgrond of in rotstuinen.
Speciale bodemvoorbereiding is niet nodig; zandige grond heeft de voorkeur.
Vermeerdering vindt plaats door zelfuitzaaiing; laat de zaadstengels in de winter staan.
Geschikte combinatie: Dianthus carthusianorum, vanwege vergelijkbare eisen aan droogte en warmte.
Brachypodium distachyon behoort tot de familie van de grassen (Poaceae) en komt voor in warmere regio's op droge graslanden. Het is een niet-verhoutend, een- tot tweejarig gras met een bladoppervlak van circa 50 mm². Kenmerkend voor het geslacht Brachypodium is de structuur van de bloeiwijze; deze soort blijft klein met een hoogte van 16 cm. De soort prefereert xerotherme standplaatsen en is uitstekend aangepast aan voedselarme omstandigheden.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →