Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBranta ruficollis
Herkomst onbekend
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 100 % · 2026
Branta ruficollis valt op door de kenmerkende kastanjebruine kleur op de hals en borst, afgezet met fijne witte lijnen en diepzwarte veren. Deze zeldzame gast verschijnt alleen in de buurt van grote wateroppervlakken met uitgestrekte, open terreinen. Als herbivoor zoekt de vogel op de grond naar plantaardig voedsel. De roep is een karakteristiek, hoog en tweekleppig piepend geluid. Het is een langeafstandstrekker die de winter in deze regio doorbrengt. Omdat de soort een grondbroeder is, vindt de voortplanting plaats in de arctische toendra en niet in deze streken. De vogel kan worden ondersteund door rust te bieden en onnodige verstoring op groenstroken te vermijden. Omdat de soort vaak in gezelschap van andere ganzensoorten verblijft, is observatie met een verrekijker aan te raden. Buiten het vermijden van onrust zijn er geen specifieke beschermingsmaatregelen in de tuin nodig.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Deze gans staat onder strikte natuurbescherming en wordt internationaal als bedreigd geclassificeerd. Het is van belang de vogels tijdens de rustperiode niet op te jagen, aangezien elke onnodige vlucht kostbare energie kost voor de uitputtende vogeltrek. Verwarring met bejaagbare ganzensoorten is vanwege het kleurrijke verenkleed onwaarschijnlijk, maar dient strikt te worden vermeden.
Körper
Vleugelspanwijdte
34.56 cm
Gewicht
1242 g
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
6, 1× pro Jahr
Bebrütungsdauer
25 Tage
Ernährung & Verhalten
Taxonomisch behoort Branta ruficollis tot de familie van de Anatidae. De soort broedt uitsluitend in het noorden van Siberië en trekt in de winter naar zuidelijkere regio's, waarbij kleine groepen regelmatig Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland bereiken. De levenswijze is sterk sociaal; de vogel bevindt zich vaak in groepen van andere ganzensoorten. Verwarring is vanwege de unieke kleuring vrijwel uitgesloten, waarbij de vogel aanzienlijk kleiner blijft dan de meeste inheemse ganzen.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →