Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBromus sterilis
1
Soorten
interageren
1
Interacties
gedocumenteerd
Bromus sterilis valt op door de zachtbehaarde, ver overhangende pluimen waaraan lange kafnaalden als fijne gordijnen hangen. Dit inheemse wilde gras biedt structuur en voedsel in een natuurlijke tuin. De soort wordt door de gekraagde roodstaart (Phoenicurus phoenicurus) gebruikt als uitkijkpost. Bromus sterilis gedijt op plekken langs paden of onder heggen.
Filigrane zaadleverancier: Bromus sterilis is een magneet voor de gekraagde roodstaart.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Bromus sterilis fungeert als voedselbron en habitat. De gekraagde roodstaart (Phoenicurus phoenicurus) gebruikt het gras voor dekking en als bron van zaden. De dichte halmen bieden in de wintermaanden overwinteringsplekken voor nuttige insecten. Door de vroege uitloop in het jaar draagt de plant bij aan het aanbod van dekking voor bodembewonende diersoorten en ondersteunt zo een stabiel ecologisch evenwicht in zoomvegetaties.
Bromus sterilis is niet kindvriendelijk. De lange, ruwe kafnaalden (borstelachtige uitsteeksels aan de zaden) kunnen gemakkelijk in kleding, huid of de vacht van dieren blijven haken en irritaties veroorzaken. De plant zelf is niet giftig bij consumptie.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Jun
Bioregio
Continental
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.553 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Bromus sterilis verkiest een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats.
De bodem dient voedselrijk en los te zijn; de plant prefereert stikstofrijke omstandigheden.
De soort is aanpasbaar aan bodemcondities, maar geeft de voorkeur aan droge tot verse plekken.
De ideale planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem open is.
Extra water geven is doorgaans alleen nodig bij extreme droogte tijdens de kiemfase.
Bemesting is in normale tuingrond niet nodig.
Omdat de plant eenjarig is, handhaaft deze zich het beste door zelfuitzaai op ongestoorde plekken.
Om verspreiding te beperken, kunnen de halmen direct na de bloei in juni worden afgeknipt.
In de winter kunnen de verdroogde halmen blijven staan als beschutting voor kleine dieren.
Geschikte partner: Alliaria petiolata – beide soorten delen de voedselrijke halfschaduw aan bosranden.
Bromus sterilis behoort tot de familie van de grassen (Poaceae) en is wijdverspreid in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Als archeofyt is de soort stevig verankerd in het landschap. De plant komt voor in ruderale vegetaties of op zonnige bosranden. Kenmerkend zijn de tot drie centimeter lange, borstelachtige kafnaalden aan de aartjes, die dienen voor de verspreiding van zaden. De levenscyclus is meestal eenjarig of wintereenjarig, waarbij de kieming in het najaar plaatsvindt en de bloei in het daaropvolgende jaar.
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →