Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBruchus rufimanus
Bruchus rufimanus is te herkennen aan het compacte, ovale lichaam van ongeveer vier millimeter lang en de kenmerkende witachtige haarvlekken op de donkere dekschilden. Opvallend is dat de dekschilden iets korter zijn, waardoor het pygidium (het achterste, onbedekte segment van het achterlijf) zichtbaar blijft. Er treedt per jaar één generatie op, waarbij de kevers als volwassen dieren overwinteren in boomschors of droge plantenstengels. In het voorjaar zoeken ze gericht naar fluitenkruid (Anthriscus sylvestris) en koolzaad (Brassica napus) om stuifmeel te eten voor hun ontwikkeling. De vrouwtjes leggen hun ovale eieren afzonderlijk direct op de jonge peulen van de veldboon. De larve boort zich direct in het groeiende zaad, waar deze zich beschermd ontwikkelt tot aan de verpopping. In de zomer zijn de kevers vaak te zien terwijl ze nectar drinken op akkerdistel (Cirsium arvense) of gewone berenklauw (Heracleum sphondylium). Om deze kever te ondersteunen, kunnen inheemse schermbloemigen zoals echte kamille (Matricaria chamomilla) blijven staan. Bij de teelt van veldbonen in de moestuin zijn kleine gaatjes in de geoogste zaden een teken van biodiversiteit.
Volkomen onschadelijk en een welkome tuingast die niet kan steken of bijten. De kever geniet geen bijzondere bescherming, maar is als prooidier voor zangvogels ecologisch waardevol. Verwarring met voorraadplagen in huis is onwaarschijnlijk, aangezien de soort voor de voortplanting afhankelijk is van verse planten in de buitenlucht.
Bruchus rufimanus behoort tot de onderfamilie van de zaadkevers binnen de familie van de bladhaantjes. De soort is inheems in heel Centraal-Europa en heeft zich als cultuurvolger gespecialiseerd in de teelt van peulvruchten. Met een grootte van drie tot vijf millimeter is het dier klein, maar door de gedrongen vorm en de roodachtig gekleurde basisleden van de antennes goed te onderscheiden van andere soorten. De soort is univoltien (met slechts één generatie per jaar) en is nauw verbonden met de aanwezigheid van haar waardplanten.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →