Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBucephala islandica
Bucephala islandica is herkenbaar aan de opvallende, halvemaanvormige witte vlek tussen het oog en de snavel bij de mannetjes, evenals de donkere kop met een paarse glans. Deze vogel behoort tot de duikeenden en voedt zich als alleseter voornamelijk met kleine waterdieren zoals slakken, kreeftachtigen of insectenlarven, die onder het wateroppervlak worden gevangen. Als holenbroeder is de soort afhankelijk van beschermde plekken nabij water. In deze regio's treedt de vogel meestal op als korteafstandstrekker, die in februari vaak al op ijsvrije meren te zien is. De roep is een onopvallend, diep gekras dat meestal alleen tijdens de baltsperiode bij het water te horen is. Bij een grote vijver of een perceel aan het water kunnen oude bomen met natuurlijke holtes behouden blijven. Ook het plaatsen van speciale, grote nestkasten nabij het water biedt ondersteuning bij het grootbrengen van de jongen. Het is van belang dat oeverzones in de winter ijsvrij en ongestoord blijven voor de voedselzoektocht. Een natuurlijke inrichting van de waterkant biedt de nodige dekking voor deze schuwe dieren.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Bucephala islandica is wettelijk beschermd; het is streng verboden de dieren tijdens de broedtijd te verstoren of nesten te beschadigen. Omdat de soort zeer gevoelig reageert op menselijke aanwezigheid, dient bij waarnemingen altijd een respectvolle afstand te worden bewaard. Verwarring met de brilduiker komt vaak voor, maar is vanwege de vergelijkbare beschermingsstatus niet kritiek.
Körper
Vleugelspanwijdte
22.17 cm
Gewicht
978.575 g
Max. Lebensalter
18 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
10, 1× pro Jahr
Bebrütungsdauer
30 Tage
Ausflugalter
56 Tage
Geschlechtsreife
~2 Jahre
Ernährung & Verhalten
Bucephala islandica behoort tot de familie van de eendvogels (Anatidae) binnen de orde van de ganzenvogels. Het verspreidingsgebied omvat naast Noord-Amerika vooral IJsland, waarbij de soort in Centraal-Europa voorkomt als zeldzame, maar regelmatige wintergast of lokale broedvogel. De voorkeur gaat uit naar heldere, stilstaande of langzaam stromende wateren met een rijk aanbod aan ongewervelde kleine dieren. Van de zeer gelijkende brilduiker is de soort te onderscheiden door het steilere voorhoofd en het uitgebreidere wit in het gezichtsveld.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•GBIF — Occurrence data via GBIF Backbone Taxonomy
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →