Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBuglossoides purpurocaerulea
7
Soorten
interageren
8
Interacties
gedocumenteerd
Buglossoides purpurocaerulea onderscheidt zich door een opvallende kleurverandering: de bloemknoppen zijn aanvankelijk purperrood en kleuren tijdens de bloei diep gentiaanblauw. Als inheemse soort voor warme, halfschaduwrijke locaties biedt de plant vanaf april nectar voor onder meer de weidehommel (Bombus pratorum) en de zeldzame zandbijensoort Dasypoda hirtipes. Met haar boogvormige uitlopers vormt de plant dichte tapijten die de bodem bedekken.
Magische kleurverandering in de halfschaduw: een blauw-rode nectarbron voor hommels.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Buglossoides purpurocaerulea fungeert als nectarplant voor diverse hommelsoorten, waaronder de steenhommel (Bombus lapidarius), de akkerhommel (Bombus pascuorum) en de weidehommel (Bombus pratorum). Ook voor de zandbij Dasypoda hirtipes is de plant een belangrijke voedselbron. Als mycorrhiza-plant draagt zij bij aan de stabiliteit van het bodemecosysteem. In de winter bieden de vruchten (klausen) voedsel voor kleine zoogdieren en vogels.
Buglossoides purpurocaerulea is niet geschikt voor consumptie. Zoals veel soorten uit de familie Boraginaceae bevat de plant stoffen die bij inname onverdraaglijk zijn. Er is geen risico op verwarring met zeer giftige soorten vanwege de unieke combinatie van kleurverandering en de lancetvormige, ruwe bladeren.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Jun
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.437 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een warme, halfschaduwrijke standplaats, bij voorkeur onder lichte beplanting.
De bodem dient kalkhoudend, doorlatend en droog te zijn, passend bij de natuurlijke groeiplaats op xerotherme graslanden.
Planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem vorstvrij is.
De plant vormt een symbiose met arbusculaire mycorrhiza-schimmels voor de nutriëntenopname; bemesting is niet nodig.
Vermeerdering vindt eenvoudig plaats via de kruipende uitlopers die bij bodemcontact wortelen.
Terugsnoeien is niet nodig; de verdroogde stengels bieden bescherming tijdens de winter.
Laat de plant ongestoord groeien om de vorming van een dicht tapijt te bevorderen.
Buglossoides purpurocaerulea behoort tot de familie Boraginaceae. De soort is inheems in Duitsland en Zwitserland en groeit bij voorkeur op xerotherme graslanden (droge, warme schrale grasmatten) en in lichte loofbossen. De plant is een archeofyt en kenmerkt zich door behaarde bladeren en uitlopers die bij contact met de bodem wortelen. Op de Duitse Rode Lijst staat de soort op de lijst van soorten die aandacht behoeven (categorie V).
7 soorten interageren met deze plant
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →