Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBunias erucago
1
Soorten
interageren
1
Interacties
gedocumenteerd
Bunias erucago valt op door de kleine, lichtgele bloemen met vier kroonbladeren en de karakteristieke, wrattig-getande vruchten die als sculpturen aan de stengels zitten. Deze soort fungeert als gespecialiseerde pollenbron. De Schöterich-Mauerbiene (Osmia brevicornis) is afhankelijk van het stuifmeel van deze plant. Op zonnige, droge standplaatsen draagt Bunias erucago bij aan de lokale insectendiversiteit.
Onmisbare voedselbron voor de gespecialiseerde Schöterich-Mauerbiene.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Bunias erucago bloeit van mei tot juli en biedt in deze periode nectar en pollen. De soort is een essentiële pollenbron voor de Schöterich-Mauerbiene (Osmia brevicornis). De oliehoudende zaden dienen in de nazomer en herfst als energiebron voor diverse insectenlarven. Door de symbiose met mycorrhiza-schimmels draagt de plant bij aan de stabiliteit van het bodem-microbioom.
Bunias erucago is niet kindvriendelijk vanwege de aanwezige mosterdolieglycosiden, die bij consumptie irritaties kunnen veroorzaken. Er is een zekere gelijkenis met Sinapis arvensis, maar de wrattig-getande vruchten maken Bunias erucago in de vruchtfase onmiskenbaar.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Jul
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.229 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Bunias erucago vereist een volledig zonnige standplaats. De bodem dient droog en kalkrijk te zijn; normale tuingrond volstaat, mits er geen sprake is van wateroverlast.
Planttijd: Jonge planten kunnen van maart tot mei of in het najaar van september tot november worden uitgezet, mits de bodem niet bevroren is.
Standplaats: Warme taluds of zonnige perken zijn ideaal.
Onderhoud: De plant is zeer sober. Bemesting is niet nodig, aangezien de soort is aangepast aan schrale omstandigheden.
Vermeerdering: Laat de getande vruchten in de nazomer uitrijpen voor natuurlijke uitzaai.
Combinatie: Salvia pratensis is een geschikte partner, aangezien beide soorten dezelfde voorkeur hebben voor kalkrijke, zonnige standplaatsen en samen een breed scala aan wilde bijen aantrekken.
Bunias erucago behoort tot de familie van de kruisbloemigen (Brassicaceae) en is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De soort groeit bij voorkeur op xerotherm grasland (droge, warme schrale grasmatten) en langs wegen op kalkhoudende bodems. De levenscyclus is doorgaans een- tot tweejarig. De plant vormt een symbiose met arbusculaire mycorrhiza, wat de opname van voedingsstoffen uit schrale bodems bevordert.
1 soorten interageren met deze plant
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →