Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBuxus sempervirens
26
Soorten
interageren
65
Interacties
gedocumenteerd
Buxus sempervirens is herkenbaar aan de kleine, eivormige en wintergroene bladeren. Als inheemse struik biedt de plant structuur in de wintertuin. In het voorjaar fungeert de plant als nectarplant voor de aardhommel (Bombus terrestris) en de weidehommel (Bombus pratorum). Aangezien de soort op de Rode Lijst staat als kwetsbaar (categorie 3), draagt de aanwezigheid ervan bij aan het behoud van de soort.
Inheemse overlever: kwetsbare natuurschat en vroege nectarplant voor hommels.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Hoewel de bloemen klein zijn, bieden ze van april tot juni een belangrijke voedselbron. Vooral de aardhommel (Bombus terrestris) en de weidehommel (Bombus pratorum) gebruiken Buxus sempervirens als nectarplant. Ook de akkerhommel (Bombus pascuorum) bezoekt de plant regelmatig. Naast vliegende insecten profiteert de wegmier (Lasius niger) van de plant. Omdat Buxus sempervirens wintergroen is, biedt de struik het hele jaar door beschutting en schuilplaatsen voor diverse kleine dieren. In de vrije natuur loopt de populatie terug, waardoor de soort op de Rode Lijst als kwetsbaar is geclassificeerd.
Buxus sempervirens is in alle delen giftig en niet veilig voor consumptie door kinderen. De bladeren bevatten alkaloïden die bij inname tot gezondheidsproblemen kunnen leiden. Vanwege de kenmerkende bladvorm en geur is er nauwelijks risico op verwarring met eetbare wilde planten.
Licht
Schatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Apr – Jun
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Strauch
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
2.38 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een schaduwrijke standplaats voor een optimale groei.
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; vermijd wateroverlast.
Als plant met een gemiddelde voedingsbehoefte volstaat normale tuingrond zonder overmatige bemesting.
De ideale planttijd is tussen maart en mei of van september tot eind november, mits de bodem vorstvrij is.
Houd bij het planten voldoende afstand aan om luchtcirculatie te bevorderen.
Snoei bij voorkeur in het vroege voorjaar, vóór het broedseizoen van vogels.
Vermeerdering is eenvoudig via stekken in de nazomer.
Goede combinatie: Galium odoratum. Deze soort deelt de behoefte aan een schaduwrijke, verse standplaats in een bostuin en vormt een bodembedekkend tapijt onder Buxus sempervirens.
Buxus sempervirens behoort tot de familie Buxaceae en komt in Centraal-Europa zowel inheemse als archeofyt voor. In de natuur groeit de soort bij voorkeur in schaduwrijke loofbossen op kalkrijke bodems. De groei is zeer traag en de plant kan een hoge leeftijd bereiken; het hout behoort tot de hardste en zwaarste houtsoorten in de regio. De onopvallende, gelige bloemen verschijnen in het vroege voorjaar in de bladoksels.
25 soorten interageren met deze plant
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →