Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCalamagrostis epigejos subsp. epigejos
Calamagrostis epigejos subsp. epigejos
FamilieGeslacht: CalamagrostisIndigen / Archäophyt
🌿
3
Soorten
interageren
🔗
3
Interacties
gedocumenteerd
🐛
1
Gastheerrelaties
Soorten
Over deze soort
Calamagrostis epigejos subsp. epigejos kenmerkt zich door stijf opgaande stengels en brede, grijsgroene bladeren. Als inheemse grassoort biedt het een habitat voor diverse diersoorten, zoals het geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris) en de gewone kameleonspin (Misumena vatia), die de stevige stengels gebruikt voor de jacht.
Structuurplant met een hoogte van 0,66 m en een belangrijke habitat voor het geelsprietdikkopje.
Ecologisch netwerk
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
BestuivingLarvengastheerBloembezoek
Ecologische betekenis
Diverse gespecialiseerde soorten profiteren van deze grassoort. Het geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris) gebruikt de plant als rupswaardplant, terwijl de halmwesp (Calameuta filiformis) eieren afzet in de stengels. De gewone kameleonspin (Misumena vatia) gebruikt het gras als uitkijkpost voor de jacht. De zaden (0,0624 mg) worden door de wind verspreid. In de winter bieden de stengels een schuilplaats voor insecten.
Jaarcyclus
Maart-meiUitloop en ideale planttijd
Juni-augustusHoofdgroei en vorming van bloeiwijzen
SeptemberRijping en verspreiding van zaden door de wind
Oktober-novemberPlanttijd in het najaar
December-februariStengels laten staan als winterstructuur en insectenverblijf
FebruariTerugsnoeien van oude stengels voor de nieuwe uitloop.
Veiligheidsinstructie
De bladeren van Calamagrostis epigejos subsp. epigejos zijn scherpgerand en kunnen bij aanraking snijwonden veroorzaken. De plant is niet giftig voor mensen of huisdieren. Het wordt afgeraden de plant direct langs smalle tuinpaden te plaatsen.
Standplaats & kenmerken
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.658 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Standplaats: Volle zon (Ellenberg-lichtgetal 7).
•
Bodem: Vers, matig vochtig (Ellenberg-vochtigheidsgetal 5).
•
Voedingsbehoefte: Middelmatig; een normale tuingrond volstaat.
•
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november).
•
Nazorg: Na het planten de bodem gelijkmatig vochtig houden tot de plant is aangeslagen.
•
Onderhoud: De stengels pas in de late winter terugsnoeien om overwinterende insecten te beschermen.
•
Vermeerdering: Eenvoudig door de wortelstok in het vroege voorjaar te delen.
•
Combinatie: Achillea millefolium deelt de voorkeur voor zonnige standplaatsen.
Wetenschappelijk profiel
Calamagrostis epigejos subsp. epigejos behoort tot de orde Poales en de familie Poaceae. De soort is wijdverspreid in Centraal-Europa en komt als inheemse plant voor in lichte bossen en op zandige open plekken. Het gras groeit in pollen en bereikt een hoogte van 0,66 m. Een kenmerkende eigenschap is de arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose met bodemschimmels die de nutriëntenopname en de weerstand van de plant verbetert.
Video's
1 video over Calamagrostis epigejos subsp. epigejos
Weiße Lichtnelke im Naturgarten: Duftender Magnet für Nachtfalter
Bronnen & dataherkomst
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →