Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCampanula lactiflora
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Campanula lactiflora kenmerkt zich door talloze melkachtig lichtblauwe klokvormige bloemen, die in dichte pluimen aan de uiteinden van de stevige stengels verschijnen. Met haar statige verschijning voegt deze plant structuur en helderheid toe aan de beplanting. De langdurige bloeiperiode gedurende de zomer maakt haar tot een betrouwbaar element in de tuin.
Duurzame klokjespracht: bloeit betrouwbaar van juni tot september.
Campanula lactiflora biedt door de lange bloeiperiode van juni tot september een continu aanbod aan nectar. Omdat de zaden met slechts 0,02 mg extreem licht zijn, maakt de plant gebruik van anemochorie (verspreiding door de wind) om nieuwe plekken te koloniseren. Deze vorm van verspreiding zorgt ervoor dat de plant zich in grotere tuinen kan verplaatsen. In de wintermaanden dienen de resterende stengels als structuur in de tuin.
Campanula lactiflora wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Let erop dat kleine kinderen geen plantendelen in de mond steken. Neem bij vermoeden van vergiftiging direct contact op met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Sep
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.8 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Plant de vaste plant in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), zolang de bodem bewerkbaar is.
Kies een lichte standplaats voor een optimale bloei.
De bodem dient humeus (rijk aan organisch materiaal) en gelijkmatig vochtig te zijn.
Houd bij het tuinontwerp rekening met de hoogte van 0,8 m, zodat de plant niet door grotere gewassen wordt overschaduwd.
Een snoeibeurt na de hoofdbloei in september bevordert de vitaliteit.
Vermeerdering vindt eenvoudig plaats door zelfuitzaaiing van de minuscule zaden.
Dankzij het gewicht van de zaden van slechts 0,02 mg verspreidt de plant zich gemakkelijk via de wind.
Goede combinatie: Centaurea jacea, die vergelijkbare eisen aan de standplaats stelt.
De plant behoort tot de familie van de klokjesfamilie (Campanulaceae). Het is een kruidachtige, breedbladige vaste plant die een hoogte van exact 0,8 m bereikt. In de natuur geeft de soort de voorkeur aan standplaatsen zoals bosranden of bergweiden. Een opvallend kenmerk is de opgaande groeiwijze en de karakteristieke vorm van de individuele bloemen. De verspreiding vindt plaats via extreem lichte zaden die door zwakke luchtstromen worden meegevoerd.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →