
Campanula persicifolia
27
Soorten
interageren
200
Interacties
gedocumenteerd
Campanula persicifolia valt op door de tot vijf centimeter grote, wijd openstaande blauwe klokvormige bloemen en de smalle, gladde bladeren. Deze inheemse vaste plant gedijt betrouwbaar in de halfschaduw en biedt van juni tot augustus een waardevolle voedselbron. Als inheemse soort is de plant aangepast aan het lokale klimaat en keert jaar na jaar terug.
Blauwe klokjespracht van juni tot augustus – robuust, inheems en onderhoudsarm.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Met een bloeitijd van juni tot augustus vormt Campanula persicifolia een belangrijke schakel in het voedselaanbod. Als inheemse soort is zij een vast onderdeel van de regionale ecosystemen in Centraal-Europa. De wijd openstaande klokbloemen bieden nectar en pollen aan diverse vliegende insecten. De soort staat op de Rode Lijst als niet bedreigd (*). Na de bloei vormen zich doosvruchten die in de winter als structuurelement behouden blijven.
De plant wordt geclassificeerd als niet kindveilig. Voorkom dat kinderen plantendelen in de mond nemen. Vanwege de kenmerkende klokbloemen en gladde bladeren is verwarring met giftige planten onwaarschijnlijk.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Nectarwaarde
5
Pollenwaarde
5
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.615 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de halfschaduw of op een lichte plek zonder directe middagzon.
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; de plant verdraagt geen wateroverlast.
Als matige voedselbehoevende gedijt de plant het best in normale, doorlatende tuingrond.
De ideale planttijd is in het voorjaar tussen maart en mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
Plaats de planten in kleine groepen voor een optimaal visueel effect.
Het terugsnoeien van uitgebloeide bloemstengels in augustus kan de plant ontlasten, maar laat enkele staan voor natuurlijke uitzaai.
Vermeerdering is eenvoudig mogelijk door het delen van de wortelstok in het vroege voorjaar.
In de winter blijven de bladrozetten vaak groen en is geen vorstbescherming nodig.
Goede combinatie: Fragaria vesca, aangezien beide soorten in lichte bossen samen voorkomen.
Campanula persicifolia behoort tot de familie van de klokjesfamilie (Campanulaceae). Het natuurlijke verspreidingsgebied omvat Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, waar de soort voorkomt in lichte bossen en op droge graslanden. De plant bereikt doorgaans een hoogte van 60 tot 80 centimeter en heeft een kale, opgaande stengel. De bladeren zijn lijn-lancetvormig en vertonen gelijkenis met de bladeren van een perzikboom.
3 videos over Campanula persicifolia
21 soorten interageren met deze plant
6 andere soorten bezoeken de bloemen
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_618239923
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →