
Canis aureus
Herkomst onbekend
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 100 % · 2026
Canis aureus is herkenbaar aan de goudbeige vacht, de hoge poten en de borstelige staart met een donkere punt. Als opportunistische jager benut dit dier een breed scala aan prooien, variërend van bosmuizen (Apodemus sylvaticus) tot reeën (Capreolus capreolus), edelherten (Cervus elaphus) en damherten (Dama dama). Daarnaast staan ongewervelde dieren, vissen, amfibieën en reptielen op het menu. Ook aas en landbouwhuisdieren zoals varkens (Sus domesticus), kalkoenen of huiskatten (Felis catus) worden gegeten. Kleine huisdieren dienen 's nachts veilig ondergebracht te worden. Canis aureus is voornamelijk in de schemering en 's nachts actief en houdt geen winterslaap. De soort bewoont uiteenlopende habitats, van bossen tot de randen van stedelijke gebieden. Als neozoön breidt de soort zich momenteel uit in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. In de natuur speelt Canis aureus een rol bij de regulering van prooidierpopulaties.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Conform de Europese Habitatrichtlijn (bijlage V) is Canis aureus beschermd. De soort is ongevaarlijk voor mensen, aangezien deze zeer schuw reageert en bij contact meestal direct vlucht. Er bestaat echter een risico op verwarring met vossen of jonge wolven.
Körper
Lichaamslengte
94.3765 cm
Gewicht
11000 g
Max. Lebensalter
18.8 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
3.95, 1.05× pro Jahr
Tragezeit
62.3938 Tage
Geschlechtsreife
~0.9 Jahre
Ernährung & Verhalten
Streifgebiet
~2.95 km²
Canis aureus behoort tot de familie van de hondachtigen (Canidae) binnen de orde van de roofdieren (Carnivora). In de DACH-regio wordt de soort beschouwd als neozoön, aangezien het verspreidingsgebied zonder menselijke hulp vanuit Zuidoost-Europa is uitgebreid naar Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De soort is opgenomen in bijlage V van de Habitatrichtlijn. Qua grootte bevindt Canis aureus zich tussen de kleinere vos en de aanzienlijk grotere wolf.
50 gedocumenteerde prooidieren en voedselbronnen (GloBI)
Bron: Global Biotic Interactions (GloBI) — Poelen et al. (2014), CC BY
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Foto: © Wim Hoek / Adobe Stock / AdobeStock_184712536
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →