Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCardamine parviflora
Cardamine parviflora is herkenbaar aan de kleine, witte bloemen met vier kruisvormig geplaatste kroonbladeren. Deze soort is in de natuur zeldzaam geworden en staat op de Rode Lijst als bedreigd (categorie 3). Als inheemse archeofyt past de plant in het lokale ecosysteem. De soort gedijt op zonnige, matig vochtige standplaatsen.
Een zeldzame Rode Lijst-soort voor de tuin: draag bij aan het behoud van bedreigde flora.
Als inheemse wilde plant met de status Rode Lijst 3 draagt Cardamine parviflora bij aan de regionale biodiversiteit. De soort biedt een niche voor insecten. De binding met het mycorrhiza-netwerk (AM) bevordert de bodemstructuur en de biologische activiteit in de bodem.
Cardamine parviflora wordt in plantenregisters niet als kindveilig geclassificeerd. Hoewel er geen acute vergiftigingsgevallen bekend zijn, is consumptie niet aanbevolen. Vanwege de specifieke, kleine bloemvorm is verwarring met zeer giftige soorten onwaarschijnlijk.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Mai – Jul
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.114 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats.
De bodem dient 'vers' te zijn; dit betekent een matig vochtige grond die niet volledig uitdroogt.
Als matige voedselvrager volstaat normale tuingrond zonder extra bemesting.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem open is.
Voorkom overwoekering door sterk groeiende vaste planten.
Vermeerdering vindt plaats via zelfuitzaaiing; laat de zaadstanden in de zomer staan.
Een ongestoorde standplaats is essentieel voor het behoud van deze bedreigde soort.
Cardamine parviflora behoort tot de familie van de kruisbloemigen (Brassicaceae). De soort is inheems of een archeofyt in Centraal-Europa en komt voor in specifieke habitats. De plant is doorgaans eenjarig en vormt fijn geveerd blad. Er is sprake van een symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels (AM), die de opname van voedingsstoffen ondersteunt.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →