Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCentromerus bonaeviae
Aan haar roodachtig glanzende kopborststuk (cephalothorax) is Centromerus bonaeviae bij nauwkeurige inspectie te onderscheiden van andere kleine bodembewoners. Je herkent deze ongeveer twee millimeter grote spin aan haar ovale, grijsbeige achterlijf (abdomen) en de barnsteenkleurige poten. Als vertegenwoordiger van de hangmatspinnen (Linyphiidae) weeft ze kleine, horizontale vangnetten direct boven het bodemoppervlak. Over het algemeen brengt ze één tot twee generaties per jaar voort. Haar eieren legt ze in kleine, witte spinselcocons, die ze veilig verbergt in de vochtige strooisellaag. Op haar menu staan kleine bodemdiertjes zoals de groene springstaart (Isotoma viridis) of verschillende pantsermijten (Oribatida). De larven ontwikkelen zich beschermd in het microklimaat tussen gevallen bladeren en moskussens. De volwassen dieren brengen de winter door in een soort koudestupor diep in de humuslaag of onder dood hout. Je kunt deze nuttige jager ondersteunen door het herfstblad van inheemse bomen zoals de haagbeuk (Carpinus betulus) onder struiken als mulchlaag te laten liggen en af te zien van het omspitten van de bodem.
Deze spin is volkomen onschadelijk voor de mens en een graag geziene gast in de tuin. Vanwege haar minuscule omvang kunnen haar kaken de menselijke huid niet doorboren; er is geen enkel risico op letsel.
Centromerus bonaeviae behoort tot de familie van de hangmatspinnen (Linyphiidae) en is een gespecialiseerde bewoner van de strooisellaag. Het verspreidingszwaartepunt ligt in Italië, waar ze vooral voorkomt in schaduwrijke, vochtige habitats. Taxonomisch kenmerkt het geslacht Centromerus zich door specifieke kenmerken aan de tasters van de mannetjes en de epigyne (uitwendig geslachtsorgaan) van de vrouwtjes. Voor de tuinbezoeker is ze een belangrijke indicator voor een gezond bodemecosysteem en een functionerende afbraakketen.
•GBIF Occurrence Database (CC BY 4.0 / CC0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →