Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCerambyx cerdo
1
Planten
bezocht
3
Interacties
gedocumenteerd
1
Gastheerplanten
bekend
Cerambyx cerdo is direct herkenbaar aan de indrukwekkend lange antennes, die bij het mannetje aanzienlijk langer zijn dan het lichaam zelf. Deze imposante kever bereikt een lengte van maximaal vijf centimeter en behoort daarmee tot de grootste inheemse kevers. Een nieuwe generatie ontwikkelt zich niet jaarlijks, aangezien de larven drie tot vijf jaar nodig hebben voor hun ontwikkeling in het hout. De vrouwtjes leggen hun eieren bij voorkeur in de gebarsten schors van oude, zonnige Quercus robur. In de vroege zomer zijn de volwassen dieren te observeren bij stamwonden van de Quercus robur, waar zij uittredend sap opzuigen. De larve voedt zich jarenlang met het hout van deze oude bomen, waarbij gangen ter dikte van een vinger worden gevreten. Om te overwinteren verblijft de voltooide kever in een zogenaamde poppenwieg (een beschermende kamer in het hout) totdat hij in mei uitkomt. Het behoud van oude eikenbestanden en het laten liggen van dood hout aan de levende boom draagt bij aan de bescherming van deze zeldzame soort. Omdat de kever afhankelijk is van zeer oude bomen, is het behoud van elk exemplaar van deze oude bomen een directe bijdrage aan het behoud van de soort.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Cerambyx cerdo is volgens de geldende wetgeving streng beschermd en mag niet worden gevangen of in zijn leefgebied worden verstoord. De kever is voor de mens volkomen ongevaarlijk en een zeldzame, fascinerende gast in natuurlijke tuinen met oude bomen. Voorzichtig observeren op afstand is de beste manier van interactie.
Körper
Lichaamslengte
4.0701 cm
Gewicht
1.3701 g
Cerambyx cerdo behoort tot de familie van de boktorren (Cerambycidae) binnen de orde van de kevers. Het natuurlijke verspreidingsgebied omvat Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en België, waar hij wordt beschouwd als een karakteristieke soort van oude eikenbossen. De soort is herkenbaar aan de zwartbruine kleur en de karakteristieke rimpeling van het halsschild. Als saproxylobionte soort (afhankelijk van oud en dood hout) is hij een belangrijke indicator voor ecologisch waardevolle boomopstanden.
1 planten dienen als voedsel voor de larven
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Hagge et al. (2021) — Saproxylic Beetle Morphological Trait Database, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.2fqz612p3 (CC0 1.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →