Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCladophora fracta
Cladophora fracta vormt dichte, groene matten van fijn vertakte draden die stug aanvoelen. In een natuurlijke vijver fungeert deze alg als zuurstofproducent en biedt zij een waardevolle leefomgeving voor diverse kleine waterorganismen. Het is raadzaam de groei te monitoren om te voorkomen dat het wateroppervlak volledig wordt bedekt.
Een natuurlijke zuurstofproducent voor een vitaal vijvermilieu.
Als inheemse algensoort is Cladophora fracta een primaire producent die zuurstof aan het vijverwater toevoegt. De dichte draadstructuren bieden schuilplaatsen voor micro-organismen zoals watervlooien en kleine kreeftachtigen. De alg vormt een basis in de aquatische voedselketen en biedt in de winter beschutting aan insectenlarven op de bodem.
Cladophora fracta vormt een risico bij vijvers waar kinderen spelen. Dichte matten aan het wateroppervlak kunnen de werkelijke waterdiepte maskeren, wat gevaarlijke situaties kan opleveren. De alg zelf is niet giftig, maar dient in de nabijheid van kleine kinderen uitsluitend in beveiligde vijverinstallaties te worden toegepast.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Standplaats: Zonnige tot halfschaduwrijke plek in de vijver.
Waterkwaliteit: Gedijt in voedselrijk water en draagt bij aan het binden van overtollige nutriënten.
Planttijd: Maart tot mei of september tot eind november, mits het water vorstvrij is.
Onderhoud: Bij overmatige groei kunnen de algenmatten voorzichtig met een hark of stok uit het water worden verwijderd.
Vermeerdering: Vindt plaats via fragmentatie, waarbij afgebroken delen uitgroeien tot nieuwe draden.
Winter: Bij lagere temperaturen zinkt de alg naar de bodem om daar te overwinteren.
Cladophora fracta behoort tot de groenwieren en komt voor in stilstaand of langzaam stromend, voedselrijk water. De soort kenmerkt zich door een draadvormige, sterk vertakte structuur. De celwanden zijn vaak verkalkt, wat de alg een karakteristieke stijfheid geeft in vergelijking met andere, zachtere algensoorten.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →