Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieConringia orientalis
Conringia orientalis is direct herkenbaar aan de blauwgroene, wasachtig berijpte bladeren. Deze zeldzame wilde plant is een archeofyt en wordt in Duitsland als met uitsterven bedreigd beschouwd. Met de zwavelgele bloemen die van mei tot juli verschijnen, vormt de soort een historisch element in een natuurlijke tuin. Omdat de soort op de Rode Lijst staat, is het behoud ervan van belang voor de bescherming van akkeronkruiden.
Draag bij aan het behoud van een zeldzame archeofyt: Conringia orientalis in de tuin.
Vanwege de status als met uitsterven bedreigde soort (Rode Lijst 1) is Conringia orientalis van grote waarde voor het behoud van biodiversiteit. Tijdens de bloeiperiode van mei tot juli fungeert de plant als voedselbron voor insecten. Na de bloei rijpen de zaden in lange hauwen, die in de winter dienen als voedselreserve voor vogels zoals de putter (Carduelis carduelis).
Conringia orientalis bevat mosterdglycosiden. Deze stoffen kunnen bij huidcontact of consumptie irritatie van de slijmvliezen veroorzaken. De plant is niet geschikt voor consumptie.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Mai – Jul
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.265 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats.
De plant gedijt het best op droge bodems en heeft geen extra bemesting nodig.
De planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
Omdat de plant een- of tweejarig is, dienen de zaadstanden in de nazomer volledig uit te rijpen.
Vermeerdering vindt plaats door zelfuitzaaiing op open bodemplekken.
Water geven is alleen noodzakelijk bij extreme, langdurige droogte.
Laat de verdroogde stengels in de winter staan.
Bodembewerking in de directe omgeving bevordert de kieming van de zaden in het volgende jaar.
Geschikte partner: Papaver rhoeas – beide soorten prefereren zonnige, open standplaatsen.
Conringia orientalis behoort tot de familie van de kruisbloemigen (Brassicaceae). De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en staat op de Rode Lijst als met uitsterven bedreigd (categorie 1). De natuurlijke habitat bestaat uit kalkrijke akkers en puinhellingen in het laagland tot in middelgebergten. Kenmerkend zijn de ovale bladeren die de stengel hartvormig omvatten en de opgaande groeiwijze, die een hoogte van 60 centimeter kan bereiken.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →