
Corylus avellana
163
Soorten
interageren
213
Interacties
gedocumenteerd
93
Gastheerrelaties
Soorten
Corylus avellana produceert in januari hangende, gele katjes aan de kale takken. De struik fungeert als vroege pollenbron. De bladeren dienen als voedsel voor rupsen van onder andere de beukentandvlinder (Drymonia querna) en de variabele uil (Pyrrhia umbra). De vruchten vormen een energiebron voor kleine zoogdieren zoals de rosse woelmuis (Myodes glareolus).
Vroege pollenbron en waardplant voor acht vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze plant bevordert nuttige insecten die plagen op natuurlijke wijze reguleren — aangetoond door interactiedata.
Tienstippelig lieveheersbeestje
Adalia decempunctata
eet BlattläuseRoomvleklieveheersbeestje
Calvia quatuordecimguttata
eet BlattläuseTweestippelig lieveheersbeestje
Adalia bipunctata
eet BlattläuseDatabron: GloBI · GBIF-Traits · Biologische relaties (CC BY 4.0)
Corylus avellana is een waardplant voor acht vlindersoorten, waaronder de ringelrups (Malacosoma neustria) en de varen-uil (Euplexia lucipara). Daarnaast komen kevers zoals de eikenboktor (Cerambyx scopolii) en Microrhagus pygmaeus op de struik voor. Vogels zoals de staartmees (Aegithalos caudatus) gebruiken de struik als schuilplaats, terwijl de rosse woelmuis (Myodes glareolus) de noten consumeert. Ook de kegelbij (Coelioxys inermis) bezoekt de plant.
Corylus avellana heeft een hoog allergeen potentieel door de pollen. Voor kleine kinderen bestaat bij het consumeren van hele noten een risico op verstikking.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jan – Mär
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Strauch/Baum
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Laubabwerfend
Planthoogte
3.929 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de halfschaduw.
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; voorkom dat de grond langdurig volledig uitdroogt.
De soort heeft een gemiddelde voedingsbehoefte; normale tuingrond is toereikend.
De ideale planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem niet bevroren is.
Snoeien is mogelijk voor verjonging, maar niet noodzakelijk.
Vermeerdering kan plaatsvinden via afleggers.
Houd bij het planten rekening met de ruimte die de struik op termijn inneemt.
De slanke sleutelbloem (Primula elatior) stelt vergelijkbare eisen aan de bodem.
Corylus avellana is een inheemse struik die meestal meerstammig groeit als een opgaande struik en aanzienlijke breedtes kan bereiken. De soort is in het landschap verankerd en wordt als niet bedreigd beschouwd. Kenmerkend is de vroege bloeiperiode van januari tot maart, voorafgaand aan het uitlopen van de ronde, verspreid geplaatste bladeren.
22 soorten interageren met deze plant
93 soorten gebruiken deze plant als gastheer
48 andere soorten bezoeken de bloemen
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•Cook et al. (2025) UK Butterfly & Moth Traits (DOI: 10.5285/dbc7cc17-cbbd-49dd-bab4-8e8855768d66)
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Baden-Böhm F, App M, Thiele J (2022) — The FloRes Database: A floral resources trait database for pollinator habitat-assessment generated by a multistep workflow. Johann Heinrich von Thünen-Institut, Dryad, DOI: 10.5061/dryad.djh9w0w29 (CC0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_288456968
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →