Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCota altissima
Cota altissima valt op door de grote, margrietachtige bloemen met een stralend witte rand en een felgeel hart. Als lid van de familie Asteraceae vormt de plant een belangrijke nectarplant voor diverse bestuivers, die gemakkelijk op de vlakke bloemhoofdjes kunnen landen. Door de krachtige, hoge groeiwijze voegt Cota altissima een verticale structuur toe aan de beplanting op droge, zonnige locaties.
Een robuuste Asteraceae die structuur en biodiversiteit toevoegt aan zonnige borders.
Als vertegenwoordiger van de Asteraceae biedt Cota altissima een toegankelijke voedselbron voor diverse bestuivers. De vlakke vorm van de bloemhoofdjes maakt het voor insecten met korte monddelen mogelijk om eenvoudig bij nectar en pollen te komen. Omdat de plant vaak in de zomermaanden bloeit, vormt zij een belangrijke aanvulling wanneer veel andere weidebloemen al zijn uitgebloeid. De in de winter blijven staan droge stengels en zaadstanden dienen als voedselbron voor vogels en bieden beschutting aan kleine organismen.
Cota altissima is niet veilig voor consumptie. Bij contact of accidentele inname kunnen onverdraagzaamheden niet worden uitgesloten. Plaats de plant op locaties die niet direct toegankelijk zijn voor kleine kinderen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Jul
Kies een volledig zonnige standplaats, aangezien de plant veel licht nodig heeft voor een rijke bloei.
De bodem dient doorlatend en eerder droog te zijn; vermijd locaties met stagnerend water.
Planten kan in het voorjaar tussen maart en mei, zodra de bodem bewerkbaar is.
Aanplant in het najaar is mogelijk van september tot november, mits er geen sprake is van vorst in de bodem.
Houd voldoende plantafstand aan zodat de hoge stengels zich goed kunnen ontwikkelen.
Het terugsnoeien van uitgebloeide stengels kan de vorming van nieuwe bloemen stimuleren.
Laat in het late najaar enkele zaadstanden staan voor natuurlijke uitzaai.
Cota altissima behoort tot de familie Asteraceae binnen de orde Asterales. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit Zuidoost-Europa en het Middellandse Zeegebied, maar komt in Centraal-Europa incidenteel voor op ruderale terreinen, zoals wegbermen, puinhellingen en in wijngaarden. De plant geeft de voorkeur aan droge, warme standplaatsen op open bodem. Kenmerkend zijn de fijn verdeelde, varenachtige bladeren en de stevige, rechtopstaande stengels die de voor het geslacht typische bloemhoofdjes dragen.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →