Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCota triumfetti
Cota triumfetti valt op door de grote witte bloemhoofdjes met een felgeel hart, gedragen op fijn verdeeld, zilverachtig blad. Deze soort gedijt op schrale gronden waar veel andere planten niet kunnen overleven. Omdat de soort in de natuur zeldzaam is, draagt vestiging in de tuin bij aan de regionale biodiversiteit. Een zonnige standplaats is essentieel voor een gezonde ontwikkeling.
Zeldzame wilde plant voor zonnige en droge tuinplekken.
Als inheemse wilde plant voor droge standplaatsen vervult Cota triumfetti een belangrijke ecologische rol. De open bloemhoofdjes fungeren als nectarplant en pollenbron voor diverse bestuivers. Zelfs tijdens hete periodes blijft de plant standvastig voedsel bieden. De uitgebloeide zaadstanden kunnen in de winter blijven staan, aangezien deze dienen als schuilplaats voor kleine insecten.
Er zijn geen gegevens beschikbaar waaruit blijkt dat de plant veilig is voor kinderen. Zoals bij veel Asteraceae kan contact met het plantensap huidirritatie of contactallergieën veroorzaken. Verwarring met Matricaria chamomilla is mogelijk, hoewel Cota triumfetti niet de karakteristieke geur heeft en geen holle bloembodem bezit.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.1 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de volle zon; de plant heeft veel warmte en licht nodig.
De bodem dient droog en voedselarm te zijn (Ellenberg-vochtwaarde 3).
Kalkrijke ondergronden bevorderen de vitaliteit.
Zorg voor een uitstekende drainage om wateroverlast in de winter te voorkomen.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot eind november).
Geef tijdens de aanplantfase matig water; daarna is de plant goed bestand tegen droogte.
Het terugsnoeien van uitgebloeide stengels in de nazomer kan de levensduur van de vaste plant verlengen.
Vermeerdering vindt het eenvoudigst plaats door in het vroege voorjaar direct in de volle grond te zaaien.
Bemesting is niet nodig en kan de stevigheid van de plant negatief beïnvloeden.
Geschikte combinatie: Aster amellus, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan kalkrijke, zonnige locaties.
Deze plant behoort tot de familie Asteraceae en is nauw verwant aan de margriet. Het natuurlijke verspreidingsgebied omvat onder meer Oostenrijk, waar de soort groeit in schrale grasmatten en op warme bosranden. De plant groeit in pollen met diep ingesneden, geveerd blad, wat zorgt voor een fijnmazige textuur. De bloemhoofdjes staan solitair op lange, bebladerde stengels.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →