Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieCrocus kotschyanus
Crocus kotschyanus is herkenbaar aan de karakteristieke geel-oranje ring in het hart van de lichtviolette bloemen. De soort bloeit tot ver in oktober en biedt daarmee een ecologisch waardevolle nectarplant in een periode waarin het algemene bloemaanbod afneemt.
Late bloeier: zacht violet als energiebron in de herfst.
De bloeiperiode van september tot oktober maakt deze krokus tot een belangrijke nectarplant in het late seizoen. De plant fungeert als energiebron voor laat actieve vliegende insecten. Afgestorven plantendelen dienen gedurende de winter niet te worden verwijderd om de bodemoppervlakte te beschermen.
Crocus kotschyanus is giftig; alle plantendelen kunnen bij consumptie leiden tot onwelzijn. Draag bij het planten handschoenen om huidirritatie te voorkomen. Bij accidentele inname dient direct contact te worden opgenomen met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Sep – Okt
Planttijd: Plant de knollen in de nazomer (augustus tot september).
Standplaats: Kies een zonnige plek met ten minste zes uur direct zonlicht.
Bodem: De bodem moet goed doorlatend zijn; zware grond kan met zand worden verbeterd om wateroverlast te voorkomen.
Plantdiepte: Plant de knollen op een diepte van ongeveer 8 tot 10 cm.
Plantafstand: Houd een onderlinge afstand van 5 tot 10 cm aan.
Onderhoud: Laat het loof in het voorjaar volledig afsterven voordat het wordt verwijderd, zodat de knol energie kan opslaan voor het volgende jaar.
Vermeerdering: De plant vormt dochterknollen en kan onder ideale omstandigheden verwilderen.
Plantpartners: Festuca ovina is een geschikte buurplant, aangezien deze soort goed gedijt in droge zomeromstandigheden.
Crocus kotschyanus behoort tot de familie van de lissen (Iridaceae) binnen de orde Asparagales. Het natuurlijke verspreidingsgebied bevindt zich in de berggebieden van Klein-Azië; in Centraal-Europa is de soort als winterharde tuinplant ingeburgerd. De plant prefereert standplaatsen die vergelijkbaar zijn met bergweiden. De lichtviolette bloemdekbladeren vertonen een donkere adering en een kenmerkende gele ring aan de bloemvoet.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →