Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Cyclamen persicum

FamilieGeslacht: Cyclamenniet inheems Nederland

Over deze soort

Cyclamen persicum valt op door de hartvormige, zilverachtig getekende bladeren en de karakteristieke, teruggeslagen bloemblaadjes. Als kruidachtige plant is zij een opvallende verschijning in de late winter. Omdat de bloeiperiode al in februari valt, brengt de plant kleur in het grijze seizoen, nog voordat de meeste inheemse wilde planten uitlopen. De verspreiding vindt plaats via relatief zware zaden, die vaak over korte afstanden door bodembewoners worden verplaatst. Bij een koele standplaats geeft de plant het naderende einde van de winter aan.

Elegante wintergast: de gracieuze knolplant voor koele standplaatsen.

Ecologische betekenis

Volgens actuele gegevens over de biologie van deze soort valt de bloeiperiode zeer vroeg in februari. Vanwege de zware zaden (diasporen) met een gewicht van 9,75 milligram vindt verspreiding over korte afstand plaats, waarbij verspreiding door bodembewoners waarschijnlijk is. Er zijn geen concrete bestuivingsgegevens voor inheemse insecten beschikbaar, waardoor de plant in de tuin primair als sierelement dient. Omdat de plant niet verhout, biedt zij geen duurzame structuur voor houtbewonende soorten. De ecologische waarde ligt vooral in de vroege beschikbaarheid van biomassa na de winter.

Jaarcyclus

FebHoofdbloeiperiode

MrtEinde van de bloei, verwelkte delen verwijderen

Apr-AugRustfase van de knol op een koele, droge plek

SepBegin van de nieuwe uitloop bij koelere temperaturen

Okt-NovKrachtige bladontwikkeling

Dec-JanVorming van de bloemknoppen

Veiligheidsinstructie

Cyclamen persicum is niet veilig voor kinderen en is in alle delen giftig. Vooral de knol bevat giftige stoffen die bij consumptie tot ernstige maag-darmklachten kunnen leiden. Indien kinderen of huisdieren delen van de plant hebben ingeslikt, dient direct contact te worden opgenomen met het antigifcentrum.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

Feb – Feb

Groeivorm

Krautige Pflanze

Verhouting

Nicht verholzt

Bladtype

Breitblättrig

Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)

Verzorging & teelt

•

Standplaats: Kies een lichte, maar koele plek zonder felle middagzon, idealiter tussen 12 en 15 graden Celsius.

•

Water geven: Vermijd stuwvocht (langdurig natte bodem) en maak de knol niet nat; water geven via de schotel heeft de voorkeur.

•

Planttijd: In maart kan de plant na de hoofdbloei worden verzorgd of worden voorbereid op de zomerse rustfase.

•

Bemesting: Tijdens de groeifase elke 14 dagen licht doseren met voedingsstoffen.

•

Onderhoud: Verwelkte bloemen en bladeren altijd met een korte ruk inclusief steel direct van de knol verwijderen.

•

Rustfase: Zodra de bladeren in het voorjaar geel worden, het water geven vrijwel staken totdat in het najaar de nieuwe uitloop begint.

•

Goede partner: Leucojum vernum – deze waardeert eveneens koele, vochtige standplaatsen in het vroege voorjaar en vormt een ecologische aanvulling in een natuurlijke voorjaarsbeplanting.

Wetenschappelijk profiel

Cyclamen persicum behoort tot de familie van de sleutelbloemfamilie (Primulaceae) binnen de orde van de Ericales. De soort is inheems in het oostelijke Middellandse Zeegebied, waar zij bij voorkeur groeit in schaduwrijke rotsspleten of lichte bossen. Het is een overblijvende, kruidachtige plant die uitloopt vanuit een ondergrondse knol. Morfologisch opvallend is het bladtype: de breedbladige, vlezige bladeren vormen een rozet nabij de bodem, waaruit de bladloze bloemstengels ontspringen.

Bronnen & dataherkomst

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)

•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →