
Dama dama
2
Planten
Voedselbronnen
2
Interacties
gedocumenteerd
Dama dama valt op door het schoffelvormige gewei en de vacht die in de winter grijsbruin kleurt en vaak witte vlekken vertoont. De soort is als neozoön in grote delen van Centraal-Europa uitgezet en bereikt tuinen vaak vanuit aangrenzende bossen. Deze dieren zijn overwegend overdag of in de schemering actief, maar kunnen bij onrust ook 's nachts verschijnen. Als strikte planteneters zoeken zij gericht naar voedsel en bezoeken daarbij houtige gewassen zoals de es (Fraxinus excelsior). Ook winterpostelein (Claytonia perfoliata) wordt gegeten. Dama dama houdt geen winterrust en blijft gedurende het koude seizoen actief op zoek naar voedsel. Jonge bomen kunnen met stam- of wildbescherming tegen vraatschade worden beschermd, aangezien de dieren aan de schors knagen. Een hoog hekwerk van minimaal twee meter is de meest effectieve methode om de toegang tot perken te beperken. Het dier heeft geen specifieke schuilplaats in de tuin nodig en gebruikt eerder dichte heggen als tijdelijke rustplaats. Observatie dient op afstand plaats te vinden om de natuurlijke schuwheid niet te verstoren. Omdat zij in roedels leven, verschijnen zij zelden alleen in tuinen.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Dama dama valt onder het jachtrecht, waardoor bij problemen of incidenten de lokale jachtrechthouder verantwoordelijk is. Het eigenmachtig verplaatsen of vangen van de dieren is wettelijk niet toegestaan. Hoewel zij schuw zijn, dient afstand te worden gehouden, aangezien de dieren bij bedreiging kunnen uitslaan.
Körper
Lichaamslengte
175 cm
Gewicht
63612.305 g
Max. Lebensalter
25 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
1.07, 1× pro Jahr
Tragezeit
233 Tage
Geschlechtsreife
~1.4 Jahre
Ernährung & Verhalten
Streifgebiet
~0.71 km²
Dama dama behoort taxonomisch tot de familie van de herten (Cervidae) en het geslacht Dama. De soort is wijdverspreid in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, hoewel deze oorspronkelijk als uitheemse soort werd geïntroduceerd. De dieren bereiken een schouderhoogte van ongeveer 80 tot 100 centimeter en wegen tot 100 kilogram. Als herkauwers leven zij meestal in sociale groepen, de zogenaamde roedels.
2 gedocumenteerde voedselbronnen
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Foto: © labudda / Adobe Stock / AdobeStock_1916571139
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →