Dama dama

Over deze soort

Dama dama valt op door het schoffelvormige gewei en de vacht die in de winter grijsbruin kleurt en vaak witte vlekken vertoont. De soort is als neozoön in grote delen van Centraal-Europa uitgezet en bereikt tuinen vaak vanuit aangrenzende bossen. Deze dieren zijn overwegend overdag of in de schemering actief, maar kunnen bij onrust ook 's nachts verschijnen. Als strikte planteneters zoeken zij gericht naar voedsel en bezoeken daarbij houtige gewassen zoals de es (Fraxinus excelsior). Ook winterpostelein (Claytonia perfoliata) wordt gegeten. Dama dama houdt geen winterrust en blijft gedurende het koude seizoen actief op zoek naar voedsel. Jonge bomen kunnen met stam- of wildbescherming tegen vraatschade worden beschermd, aangezien de dieren aan de schors knagen. Een hoog hekwerk van minimaal twee meter is de meest effectieve methode om de toegang tot perken te beperken. Het dier heeft geen specifieke schuilplaats in de tuin nodig en gebruikt eerder dichte heggen als tijdelijke rustplaats. Observatie dient op afstand plaats te vinden om de natuurlijke schuwheid niet te verstoren. Omdat zij in roedels leven, verschijnen zij zelden alleen in tuinen.