Nog geen soortfoto beschikbaar

Eikengaffeltandmos

Dicranum fuscescens

Meer informatie

De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.

Familie: DicranaceaeGeslacht: DicranumInheems — Nederland

Over deze soort

Dicranum fuscescens is herkenbaar aan de sikkelvormig gebogen bladeren die dichte, donkergroene tot bruinachtige kussens vormen. De soort fungeert als leefgebied voor micro-organismen in schaduwrijke omgevingen en draagt bij aan de biodiversiteit. Het mos gedijt goed in bosrijke hoeken of op dood hout.

Een levende spons: slaat vocht op en verlevendigt schaduwrijke plekken in de tuin.

Ecologische betekenis

Als mos produceert Dicranum fuscescens geen nectar, maar de dichte kussens bieden het hele jaar door een leefomgeving voor kleine geleedpotigen. Het mos fungeert als natuurlijke wateropslag, wat het microklimaat nabij de bodem stabiliseert. Hiervan profiteren indirect amfibieën die er voedsel zoeken. In de winter bieden de kussens vorstbescherming voor diverse bodemorganismen.

Jaarcyclus

Jan-febWintergroene rustfase

Mrt-meiOptimale vestigingsperiode bij vochtig weer

Jun-augBescherming tegen uitdroging door schaduw

Sep-novHoofdgroeiseizoen bij hoge luchtvochtigheid

NovVerwijderen van bedekkend blad

DecVorstbescherming voor bodemorganismen door moskussens.

Veiligheidsinstructie

Dicranum fuscescens is niet geschikt voor gebieden waar kleine kinderen spelen. Inname van plantendelen dient te worden vermeden. Verwarring met andere soorten uit de familie Dicranaceae is mogelijk, maar leidt in de tuin niet tot noemenswaardige problemen.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

—

Verzorging & teelt

Kies een schaduwrijke tot halfschaduwrijke standplaats met een constante luchtvochtigheid.
De ondergrond dient kalkvrij en licht zuur te zijn; rottend hout of kalkvrij gesteente is ideaal.
De beste periode voor vestiging is van maart tot mei of in het najaar van september tot november op een open ondergrond.
Druk de moskussens stevig aan op het vochtige substraat zonder ze met aarde te bedekken.
Gebruik uitsluitend regenwater voor bewatering, aangezien kalk de vitaliteit van de plant negatief beïnvloedt.
Bemesting is niet nodig en kan schadelijk zijn voor het mos.
Voorkom dat afgevallen blad in het najaar de kussens langdurig bedekt om rotting te voorkomen.
Vermeerdering vindt plaats door het delen van de kussens in het voorjaar.
Als combinatie is Oxalis acetosella geschikt, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan schaduwrijke, humusrijke standplaatsen.

Wetenschappelijk profiel

Dicranum fuscescens behoort tot de familie Dicranaceae binnen de orde Dicranales. De soort komt voor in vochtige bosgebieden en groeit vaak als epifyt op boomstammen of op kalkvrije rotsen. De groeiwijze in compacte zoden, waarbij de bladeren duidelijk naar één zijde zijn gebogen, is kenmerkend. Deze aanpassing stelt het mos in staat om efficiënt vocht uit de lucht op te nemen en droge perioden te overbruggen.

Bronnen & dataherkomst

•TraitCH — CC BY 4.0TraitCH 2.0 contributors; imported as source-preserving NaturKompass taxon evidence.

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →

Laatste update: 05-02-2026. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.