Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieDigitalis lutea subsp. lutea
15
Soorten
interageren
15
Interacties
gedocumenteerd
Digitalis lutea subsp. lutea is herkenbaar aan de slanke, lichtgele klokvormige bloemen die eenzijdig aan hoge stengels hangen. Deze plant gedijt goed in natuurlijke omgevingen en vormt een belangrijke nectarplant voor gespecialiseerde vlinders zoals de moerasparelmoervlinder (Euphydryas aurinia) en de wolbij (Anthidium manicatum). De soort is een specialist voor licht beschaduwde plekken en draagt bij aan de biodiversiteit langs bosranden.
Slanke zwavelgele klokjes: een waardevolle nectarbron voor zeldzame parelmoervlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Digitalis lutea subsp. lutea fungeert als nectarplant voor diverse bedreigde bestuivers. De soort wordt bezocht door vlinders zoals de moerasparelmoervlinder (Euphydryas aurinia), de bosparelmoervlinder (Melitaea diamina), de zilveren maan (Boloria pales) en de oostelijke parelmoervlinder (Melitaea phoebe). Onder wilde bijen is de heidehommel (Bombus humilis) een regelmatige bezoeker, evenals de wolbij (Anthidium manicatum). De verdroogde zaadstengels bieden in de winter schuilplaatsen voor insecten.
De gehele plant is in alle delen sterk giftig en bevat hartglycosiden. Voorzichtigheid is geboden bij het planten of snoeien. De plant is niet geschikt voor tuinen waar kinderen spelen.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.404 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Gedijt in de volle zon tot lichte halfschaduw.
Bodem: Geeft de voorkeur aan een verse (matig vochtige) bodem die niet uitdroogt en niet onderhevig is aan wateroverlast.
Voedingsstoffen: Als matige voedselvrager is extra bemesting niet nodig; normale tuingrond volstaat.
Symbiose: De wortels gaan een symbiose aan met arbusculaire mycorrhiza, wat de opname van voedingsstoffen uit de bodem bevordert.
Planttijd: Jonge planten kunnen het beste worden geplant van maart tot mei of in het najaar van september tot november.
Onderhoud: Laat uitgebloeide stengels tot het voorjaar staan om natuurlijke zaadvorming en verspreiding te ondersteunen.
Vermeerdering: De plant zaait zichzelf betrouwbaar uit zonder invasief te worden.
Combinatie: Een geschikte partner is Knautia dipsacifolia, aangezien beide soorten vergelijkbare eisen stellen aan hun leefomgeving.
Digitalis lutea subsp. lutea behoort tot de familie van de weegbreefamilie (Plantaginaceae). De soort is inheems in Midden-Europa en komt voor op bosranden, open plekken in bossen en stenige hellingen. De plant kenmerkt zich door gladde, onbehaarde bladeren en zwavelgele bloemen tot 2,5 centimeter lang. Het is een vaste plant die rozetten vormt en als karakteristieke soort geldt voor zoomvegetaties op kalkrijke bodems.
3 videos over Digitalis lutea subsp. lutea
15 soorten interageren met deze plant
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_275803682
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →