Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieDipsacus strigosus
1
Soorten
interageren
1
Interacties
gedocumenteerd
Dipsacus strigosus valt op door de slanke, opgaande groeiwijze en de stekelige bloemhoofdjes. Als neofyt gedijt deze warmteminnende plant op zonnige plekken en biedt in de nazomer nectar voor insecten, waaronder de akkerhommel (Bombus pascuorum). Met een hoogte van 1,38 m vormt de plant een verticaal accent. Na vestiging zorgt de plant doorgaans zelf voor uitzaaiing via de zware zaden.
Stekelige verschijning van 1,38 m: een nectarbron voor de akkerhommel in de nazomer.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Dipsacus strigosus is een voedselbron voor de akkerhommel (Bombus pascuorum) in een periode waarin veel andere soorten zijn uitgebloeid. De zware zaden (5,65 mg) dienen in de winter als energierijke voedselbron voor vogels. In de trechtervormig vergroeide bladeren verzamelt zich vaak regenwater, dat dient als drinkplaats voor kleine insecten.
Vanwege de stekelige bladeren en stengels is Dipsacus strigosus niet kindvriendelijk. Plaats de plant niet in de directe nabijheid van speelruimtes of smalle paden.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jul – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
1.385 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats (lichtwaarde 8) met minimaal zes uur direct zonlicht.
De bodem dient vers (matig vochtig, vochtwaarde 6) en kalkrijk of basisch (reactiewaarde 8) te zijn.
Als plant met een gemiddelde voedingsbehoefte is een normale bodem zonder extra bemesting voldoende.
Planttijd: maart tot mei of september tot november, zolang de bodem bewerkbaar is.
Houd afstand tot looppaden vanwege de stekels; de plant is niet kindvriendelijk.
Vermeerdering vindt plaats via zaden met een gewicht van 5,65 mg, die door dieren of over korte afstanden worden verspreid.
Snoei uitgebloeide stengels pas in de late winter terug om de ecologische functie als winterverblijf te behouden.
Goede combinatie: Daucus carota, die dezelfde voorkeur heeft voor zonnige, kalkrijke standplaatsen.
Dipsacus strigosus behoort tot de familie Caprifoliaceae en is een kruidachtige plant. Hoewel geclassificeerd als neofyt, is de soort wijdverspreid in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De natuurlijke habitat bestaat uit zonnige, warmteminnende locaties met kalkrijke of basische bodems. De morfologie kenmerkt zich door de aanzienlijke hoogte en de brede bladeren die vaak aan de stengel vergroeid zijn.
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →