Nog geen soortfoto beschikbaar
Distichium inclinatum
De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.
Distichium inclinatum kenmerkt zich door fijne, strikt tweerijig geplaatste blaadjes die de plant een varenachtige structuur geven. Dit mos fungeert als natuurlijke waterbuffer en creëert een stabiel microklimaat voor bodemorganismen. In de zomer vallen de karakteristieke, schuin geplaatste sporenkapsels op slanke stelen op. De soort gedijt op kalkrijke locaties, in rotsspleten of op koele muren en draagt bij aan de bodemstabiliteit en het behoud van micro-organismen zoals beerdiertjes (Tardigrada).
Fijne kalkspecialist: mos voor koele voegen en ecologische nissen.
Distichium inclinatum draagt bij aan de biodiversiteit in de bodemlaag. Het dient als leefgebied en schuilplaats voor springstaarten (Collembola) en roofmijten, die essentieel zijn voor de humusvorming. De dichte kussens slaan regenwater op en geven dit geleidelijk af, wat in droge perioden bijdraagt aan het overleven van kleine insecten in de strooisellaag. Vogels zoals het roodborstje (Erithacus rubecula) gebruiken de zachte mosstructuren vaak als isolatiemateriaal voor de nestbouw in het voorjaar.
Distichium inclinatum is niet geschikt voor consumptie. Hoewel mossoorten zelden ernstige vergiftigingen veroorzaken, mogen plantendelen niet worden ingeslikt. In tuinen met kleine kinderen dient het mos uitsluitend als decoratief element te worden beschouwd.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Distichium inclinatum behoort tot de orde Dicranales en is inheems in Duitsland en Oostenrijk. De soort koloniseert bij voorkeur kalkrijke bodems, rotsspleten of vochtige kalktufsteen in montane tot alpiene hoogtelagen. Morfologisch onderscheidt de plant zich door een distiche (strikt tegenoverstaande) bladstand, wat de kussens een geordend, varenachtig uiterlijk geeft. De soort groeit in dichte, geelgroene tot donkergroene zoden en is gespecialiseerd in basenrijke (alkalische) standplaatsen.
•TraitCH — CC BY 4.0TraitCH 2.0 contributors; imported as source-preserving NaturKompass taxon evidence.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →
Laatste update: 05-02-2026. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.