Nog geen soortfoto beschikbaar
Dryopteris critica
De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.
Dryopteris critica kenmerkt zich door trechtervormig geplaatste, fijn vertakte bladeren die in schaduwrijke borders een dichte groene structuur vormen. Als varen produceert de plant geen bloemen en trekt deze geen bestuivers aan, maar de dichte vegetatie biedt wel een schuilplaats voor amfibieën zoals de bruine kikker (Rana temporaria). Deze soort gedijt goed in koele, schaduwrijke omstandigheden.
Schaduwminnende varen: structuurvormer en vochtregulator.
Hoewel de varen geen bloemen voor bestuivers heeft, vervult de plant een ecologische functie in de tuin. De dichte bladeren bieden een schuilplaats voor nuttige organismen en dragen bij aan de luchtvochtigheid bij de bodem. Dit is gunstig voor amfibieën zoals de gewone pad (Bufo bufo), die in de koele vegetatie bescherming vindt tegen hitte. Daarnaast bieden de afgestorven bladeren in het koude seizoen overwinteringsplaatsen voor diverse spinnen en insecten.
Dryopteris critica is niet veilig voor consumptie. De plant, en in het bijzonder de wortelstok, bevat giftige bestanddelen die bij inname gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken. Plaats de plant buiten het bereik van kleine kinderen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Kies voor een standplaats in de schaduw of halfschaduw, bij voorkeur onder struiken of aan de noordzijde van een gebouw. De bodem dient humusrijk te zijn en vocht vast te houden zonder dat er sprake is van wateroverlast. De beste planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem niet bevroren is.
Anemone nemorosa is een geschikte buurplant, aangezien beide soorten van nature in schaduwrijke bosmilieus voorkomen en vergelijkbare eisen stellen aan de bodemvochtigheid.
Dryopteris critica behoort tot de familie Dryopteridaceae. De soort geeft de voorkeur aan halfschaduw tot schaduw, vaak in bosrijke omgevingen of aan bosranden met een humusrijke bodem. Als sporenplant vormt deze soort geen zaden, maar vermenigvuldigt zich via sporenhoopjes (sori) aan de onderzijde van de bladeren. De plant is bestand tegen lagere temperaturen, maar vereist een constante bodemvochtigheid.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →
Laatste update: 05-02-2026. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.