Dysderocrates egregius

Over deze soort

Opvallend bij Dysderocrates egregius is het glanzend roodbruine voorlichaam, dat in schril contrast staat met het lichtere, bijna crèmekleurige achterlijf. Je herkent deze spin bovendien aan de zes ogen, die in tegenstelling tot de meeste andere spinnensoorten in een cirkel zijn gerangschikt. Deze dieren weven geen webben om prooien te vangen, maar jagen 's nachts actief op de bodem. Hun hoofdvoedsel bestaat uit pissebedden, zoals de kelderpissebed (Porcellio scaber), die ze met hun krachtige kaken, de cheliceren, grijpen. De eiafzet vindt plaats in de vroege zomer in goed verborgen spinselzakken onder stenen of in spleten van dood hout. De ontwikkeling van de jongen verloopt via meerdere vervellingen direct in de bodemlaag. De winter brengen deze dieren als volwassen spinnen of vergevorderde juvenielen door in vorstvrije holtes onder bladeren of in de aarde. Je kunt deze nuttige jagers ondersteunen door schaduwrijke tuinhoekjes met inheemse mossen en een dikke laag beukenblad (Fagus sylvatica) ongemoeid te laten. Het vermijden van bodembewerking in deze hoekjes waarborgt hun leefgebied op lange termijn.