Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieEpipactis leptochila
Epipactis leptochila valt op door de smalle, spitse lip van de bloemen. Als inheemse orchidee is deze soort geschikt voor schaduwrijke plekken waar andere planten moeite hebben om te groeien. Omdat de plant een nauwe symbiose aangaat met bodemschimmels, draagt deze bij aan een gezond bodemmilieu. De soort is geschikt voor het ecologisch verrijken van schaduwrijke locaties of plekken onder oude bomen en past door haar subtiele verschijning goed in een bosachtige beplanting.
Inheemse bosorchidee voor schaduwrijke hoekjes: subtiel en ecologisch waardevol.
Als inheemse soort draagt Epipactis leptochila bij aan de biodiversiteit in de schaduwtuin. De plant is aangepast aan boshabitats en ondersteunt gespecialiseerde insecten. Door de arbusculaire mycorrhiza versterkt de plant het ondergrondse netwerk van schimmeldraden, wat de vitaliteit van nabijgelegen houtige gewassen ten goede komt. In de winter bieden de verdroogde stengels beschutting aan kleine organismen.
Epipactis leptochila is niet geschikt voor consumptie. Zoals veel orchideeënsoorten bevat de plant stoffen die bij gevoelige personen of huisdieren tot onverdraagzaamheid kunnen leiden. Voorzichtigheid bij het hanteren is geboden.
Licht
Schatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jul – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.339 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een schaduwrijke plek; direct zonlicht wordt niet verdragen.
Bodem: De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn en een normale tuingrond (matige voedselvrager) te bevatten.
Planttijd: Plant de orchidee bij voorkeur van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
Vochtigheid: Zorg dat de bodem niet volledig uitdroogt, maar vermijd wateroverlast.
Onderhoud: Vanwege de afhankelijkheid van mycorrhiza mogen geen chemische meststoffen of fungiciden worden gebruikt.
Vermeerdering: Vestiging in de tuin is het meest succesvol door de natuurlijke standplaats te behouden; het delen van orchideeën is riskant.
Combinatieadvies: Carex sylvatica is een geschikte partner, aangezien deze soort dezelfde eisen stelt aan schaduwrijke, verse standplaatsen en bescherming biedt voor het microklimaat bij de bodem.
Epipactis leptochila behoort tot de orchideeënfamilie (Orchidaceae) en is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De soort geeft de voorkeur aan schaduwrijke standplaatsen en kenmerkt zich door hangende bloemen met een smalle, meestal groengele lip. Als matige voedselvrager gedijt de plant op een bodem met een normaal nutriëntengehalte. Een essentieel kenmerk is de afhankelijkheid van arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose tussen schimmels en wortels die de opname van voedingsstoffen ondersteunt.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →