Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieBastaardpaardenstaart
Equisetum litorale
FamilieGeslacht: EquisetumIndigen / Archäophyt
Over deze soort
Equisetum litorale is een natuurlijke hybride die zich kenmerkt door zijn gelede stengels en kransstandige zijtakken. Als inheemse soort is de plant aangepast aan vochtige overgangszones tussen land en water.
Structurele plant voor vochtige standplaatsen en vijverranden.
Ecologische betekenis
Equisetum litorale is een onderdeel van vochtige biotopen. De dichte groeivorm biedt dekking voor kleine organismen en amfibieën. De plant draagt bij aan bodemstabilisatie op vochtige oevers en helpt erosie te voorkomen. De stengels bieden rustplaatsen voor libellen.
Jaarcyclus
Feb-maartTerugsnoeien van oude stengels voor de nieuwe uitloop
April-meiGroeiperiode
Juni-augustusHoofdgroeifase van de stengels
September-oktoberNutriënten trekken zich terug in het rhizoom
NovemberRustperiode
December-januariWinterrust.
Veiligheidsinstructie
Equisetum litorale is niet geschikt voor consumptie. Er bestaat verwaringsgevaar met Equisetum palustre, dat giftige stoffen bevat. Een onderscheidend kenmerk is de omvang van de centrale holte in de stengel, die bij Equisetum litorale doorgaans duidelijk ontwikkeld is.
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Groeivorm
Farn
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Photosynthetischer Spross
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
0.85 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Kies een standplaats die permanent vochtig tot nat is.
•
Een locatie aan de rand van een vijver of in een vochtige laagte is geschikt.
•
De bodem dient voedselrijk te zijn en heeft bij voorkeur een leemachtige, zware structuur.
•
De plant verspreidt zich via uitlopers; houd rekening met de benodigde ruimte.
•
Vermeerdering is mogelijk door het delen van de wortelstok in het vroege voorjaar.
•
Afgestorven stengels kunnen in februari worden teruggesnoeid.
Wetenschappelijk profiel
Equisetum litorale is een natuurlijke kruising die voorkomt in Centraal-Europa. De soort groeit bij voorkeur in greppels, moerassen en vochtige oeverzones. Als sporenplant vormt de soort geen bloemen of zaden. De groei wordt bepaald door een krachtig ondergronds wortelstok (rhizoom), waaruit holle stengels ontspruiten. De stengel vertoont morfologisch kenmerken van de ouderplanten, waaronder een doorgaans wijde centrale holte.
Bronnen & dataherkomst
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →