Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Lidrus

Equisetum palustre × telmateia

inheems Nederland

Over deze soort

Equisetum palustre × telmateia is een hybride paardenstaart die ontstaat uit een kruising tussen Equisetum palustre en Equisetum telmateia. De plant kenmerkt zich door fijn vertakte, groene stengels en is aangepast aan vochtige standplaatsen.

Ecologische betekenis

Als varenachtige plant produceert Equisetum palustre × telmateia geen nectar of pollen. De dichte bestanden dragen bij aan het behoud van een vochtig microklimaat in de bodem. De sporen worden door de wind verspreid. De stengels bieden schuilplaatsen voor kleine ongewervelden zoals loopkevers.

Jaarcyclus

Maart-apriluitloop van groene stengels. April-mei: planttijd voorjaar. Juni-augustus: groeiperiode tot 0,33 m hoogte. September: rijping van sporenaren en verspreiding. Oktober-november: planttijd najaar. December-februari: bovengrondse delen sterven af, rhizomen overwinteren in de bodem.

Veiligheidsinstructie

Equisetum palustre × telmateia kan giftige alkaloïden bevatten en is niet geschikt voor consumptie. Inname door huisdieren, zoals paarden, kan schadelijk zijn.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

Mai – Sep

Bioregio

Continental

Groeivorm

Farn

Verhouting

Nicht verholzt

Bladtype

Photosynthetischer Spross

Bladfenologie

Immergrün

Planthoogte

0.331 m

Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)

Verzorging & teelt

•

Standplaats: vochtige bodem, bij voorkeur aan de rand van een vijver.

•

Lichtbehoefte: zonnige standplaats.

•

Bodem: voedselrijk, zwaar of leemachtig.

•

Planttijd: maart tot mei of september tot november.

•

Hoogte: 0,33 m.

Wetenschappelijk profiel

Equisetum palustre × telmateia is een natuurlijke kruising tussen de moeraspaardenstaart (Equisetum palustre) en de reuzenpaardenstaart (Equisetum telmateia). De soort behoort tot de familie Equisetaceae. De plant bezit fotosynthetiserende stengels met kleine, getande scheden op de knopen in plaats van echte bladeren. De natuurlijke habitat omvat moerasweiden en kwelplekken waar beide oudersoorten voorkomen.

Bronnen & dataherkomst

•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)

•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)