Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieErigeron sumatrensis
7
Soorten
interageren
7
Interacties
gedocumenteerd
Erigeron sumatrensis is een opgaande plant met talloze, onopvallende witachtige bloemhoofdjes in dichte pluimen. Als neofyt is deze soort inmiddels ingeburgerd en biedt zij vooral in de nazomer een belangrijke nectarbron. De plant koloniseert voedselrijke, open plekken en draagt tot in oktober bij aan de biodiversiteit.
Een late nectarbron voor diverse vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze plant bevordert nuttige insecten die plagen op natuurlijke wijze reguleren — aangetoond door interactiedata.
Databron: GloBI · GBIF-Traits · Biologische relaties (CC BY 4.0)
De plant fungeert als nectarplant voor diverse vlindersoorten, waaronder Euphydryas desfontainii, Melitaea phoebe en Melitaea varia. Ook de tweeëntwintigstippelig lieveheersbeestje wordt regelmatig waargenomen. Door het lage gewicht van de zaden (0,03 mg) is de soort een pionier op open terreinen. De late bloeiperiode ondersteunt insecten in een fase waarin veel inheemse wilde bloemen reeds zijn uitgebloeid.
Erigeron sumatrensis is niet veilig voor consumptie. Plaats de plant buiten het bereik van kleine kinderen. Neem bij accidentele inname of onwelzijn contact op met een antigifcentrum.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Starkzehrer (Nährstoffreicher/Fetter Boden)
Bloeitijd
Aug – Okt
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
0.65 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats (lichtwaarde 8) voor een optimale bloei.
De bodem dient voedselrijk te zijn, aangezien de plant een sterke groeier is.
Zorg voor een verse bodemvochtigheid (waarde 6) en vermijd wateroverlast.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar vóór de eerste vorst.
Houd rekening met een planhoogte van 0,65 m.
De plant vormt een arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose met bodemschimmels die de vitaliteit bevordert.
Om ongecontroleerde uitzaaiing te voorkomen, kunnen uitgebloeide bloemen vóór de zaadrijping worden teruggesnoeid.
Erigeron sumatrensis behoort tot de familie Asteraceae en is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika; de soort is inmiddels een gevestigde neofyt. De plant geeft de voorkeur aan ruderale terreinen en verse standplaatsen op kalkrijke bodems. De stengels zijn behaard en de bladeren breed. Met een bladoppervlak van 370,73 mm² en een diasporagewicht van 0,03 mg is de soort optimaal aangepast aan verspreiding via de wind.
6 soorten interageren met deze plant
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →