Breed wollegras

Eriophorum latifolium

FamilieGeslacht: Eriophoruminheems NederlandRode Lijst: 3

Over deze soort

Eriophorum latifolium is herkenbaar aan de zijdeachtig witte wolpluizen die na de bloei aan de stengels hangen. In tegenstelling tot andere soorten uit dit geslacht draagt deze plant meestal meerdere witte pluizen per stengel. De soort is een zwakke groeier die gedijt op zeer voedselarme bodems.

Ecologische betekenis

Eriophorum latifolium draagt bij aan het bodemleven in vochtige milieus door de symbiose met mycorrhiza-schimmels. De biomassa in moerasbedden dient als schuilplaats voor de bodemfauna. De vruchtstanden bieden in de winter structuur en schuilgelegenheid voor kleine organismen.

Jaarcyclus

FebWinterrust

Mrt-AprUitloop van de bladeren en planttijd

Mei-JunBloeiperiode en vorming van de witte wolpluizen

Jul-AugRijping van zaden en verspreiding van de wolharen

Sep-NovTweede planttijd

Dec-JanWinteraspect van de stengels.

Veiligheidsinstructie

De bladeren van Eriophorum latifolium zijn scherpgerand, wat bij aanraking snijwonden kan veroorzaken. Er is geen giftigheid bekend.

Standplaats & kenmerken

Licht

Sonne

Vochtigheid

Feucht

Bodem

Schwachzehrer (Magerer Boden)

Bloeitijd

Apr – Jun

Bodemreactie

Basisch / Kalkhold

Bioregio

Continental

Groeivorm

Gras

Verhouting

Nicht verholzt

Bladtype

Breitblättrig

Planthoogte

0.38 m

Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)

Verzorging & teelt

•

Standplaats: Volle zon.

•

Vochtigheid: De bodem moet constant vochtig tot nat zijn; de moeraszone van een vijver is geschikt.

•

Bodemgesteldheid: Voedselarme bodem; bemesting is niet nodig.

•

Planttijd: Maart tot mei of september tot november, mits de bodem vorstvrij is.

•

Onderhoud: Terugsnoeien in de herfst is niet noodzakelijk.

•

Vermeerdering: De soort breidt zich langzaam uit via rhizomen.

Wetenschappelijk profiel

Eriophorum latifolium behoort tot de familie van de cypergrassen (Cyperaceae) en is inheems. De plant geeft de voorkeur aan kalkhoudende laagvenen en brongebieden. De soort vormt korte uitlopers en bezit voor het geslacht ongebruikelijk brede, platte bladeren. Er is sprake van een symbiose met mycorrhiza-schimmels (vesiculair-arbusculaire mycorrhiza), die de plant ondersteunt in voedselarme habitats.

Bronnen & dataherkomst

•FloraWeb / BfN

•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)

•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →