Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieEuphorbia lucida
Euphorbia lucida kenmerkt zich door glanzende, lancetvormige bladeren en fel geelgroene schijnbloemen. In Duitsland en Oostenrijk staat deze soort op de Rode Lijst (categorie 2) als sterk bedreigd. De plant gedijt in vochtige biotopen en draagt bij aan de biodiversiteit. Wolfsmilchgewächse trekken over het algemeen zweefvliegen en wilde bijen aan.
Een botanische zeldzaamheid: draag bij aan de bescherming van de sterk bedreigde Euphorbia lucida.
Het aanplanten van deze sterk bedreigde soort draagt bij aan het behoud van de regionale biodiversiteit. De bloemen worden bezocht door zweefvliegen. De zaden rijpen in de nazomer. De holle stengels die in de winter blijven staan, bieden schuilplaatsen voor larven en kleine geleedpotigen.
Euphorbia lucida bevat, zoals de meeste wolfsmelkachtigen, een giftig melksap. Dit sap kan huidirritatie veroorzaken en mag niet in contact komen met de ogen. Draag handschoenen bij het werken met de plant en voorkom dat huisdieren aan de plant knabbelen.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Mai – Jul
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.762 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Volle zon voor een optimale ontwikkeling.
Bodem: Vers (matig vochtig), normale tuingrond zonder wateroverlast.
Voedingsbehoefte: Matig, geen overmatige bemesting.
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november).
Bodemleven: Profiteert van een bodem met AM-mycorrhiza.
Watergift: Na het planten goed water geven tot de plant is geworteld.
Onderhoud: Snoei uitgebloeide stengels pas in de late winter.
Vermeerdering: Eenvoudig door deling van de wortelstok in het vroege voorjaar.
Combinatie: Goed te combineren met Achillea ptarmica vanwege vergelijkbare eisen aan bodemvochtigheid.
Euphorbia lucida behoort tot de familie Euphorbiaceae in de orde Malpighiales. De soort is inheems in Centraal-Europa en wordt geclassificeerd als inheems of archeofyt. Het natuurlijke habitat bestaat uit vochtige graslanden en rivieroevers. Een kenmerkend aspect is het witte melksap dat vrijkomt bij beschadiging van de stengels en dient als bescherming tegen vraat.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →