Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieFestuca puccinellii
39
Soorten
interageren
46
Interacties
gedocumenteerd
Festuca puccinellii is direct herkenbaar aan zijn fijne, borstelige bladeren en compacte, polvormende groeiwijze. Dit inheemse siergras is een aanwinst voor elke natuurtuin, omdat het dient als een essentiële voedselbron voor gespecialiseerde vlinders. Vooral het spiegeldikkopje (Heteropterus morpheus) en het groot dikkopje (Ochlodes sylvanus) profiteren van dit gras als waardplant voor hun rupsen. Het voegt structuur toe aan je borders en ondersteunt op een subtiele wijze de lokale biodiversiteit. Als je droge, schrale standplaatsen ecologisch wilt opwaarderen, is dit zwenkgras de ideale keuze.
Structuurgever en belangrijke kraamkamer voor bedreigde dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
network_loading_state
Volgens actuele bestuivingsgegevens is dit gras een levensnoodzakelijke waardplant voor diverse dikkopjes. Hiertoe behoren in het bijzonder het kalkgrasdikkopje (Carterocephalus silvicola) en het bont dikkopje (Carterocephalus palaemon). Ook het groot dikkopje (Ochlodes sylvanus) zet zijn eitjes graag af op deze grashalmen. In de winter dienen de blijven staan halmen en zaadstanden als een belangrijke voedselbron voor inheemse vogels zoals het puttertje (Carduelis carduelis). De mycorrhiza-schimmels die in de wortelzone leven, verbeteren bovendien de bodemstructuur en bevorderen het biologisch evenwicht in je tuin.
De plant wordt volgens de database niet als kindvriendelijk beschouwd. Hoewel de plant niet als giftig is geclassificeerd, kunnen de vaak zeer fijne, maar stevige bladeren van zwenkgrassoorten bij onvoorzichtig contact leiden tot kleine snijwondjes aan gevoelige kinderhanden. Het is daarom aan te raden om het gras niet direct langs smalle paden of speelzones te planten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jul – Aug
Bioregio
Continental
Groeivorm
Gras
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.206 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
De standplaats moet zonnig en warm zijn, aangezien dit gras van droogte houdt.
De bodem moet goed doorlatend en eerder voedselarm zijn; stagnerend water (natte voeten) wordt absoluut niet verdragen.
Ideale planttijden zijn het voorjaar van maart tot mei of het najaar van september tot eind november, zolang de bodem vorstvrij is.
Bemesting is niet nodig, omdat zwenkgrassen zijn aangepast aan schrale omstandigheden en bij een teveel aan stikstof hun stevigheid verliezen.
Snoei de verdroogde halmen bij voorkeur in het vroege voorjaar terug voordat de nieuwe groei begint.
Vermeerdering verloopt goed door de pol te delen (wortelstokscheiding) in het vroege voorjaar.
Door de symbiose met mycorrhiza-schimmels (arbusculaire mycorrhiza, een vorm van schimmel-wortelsamenwerking) is het gras bijzonder weerbaar.
Goede partner: de bergaster (Aster amellus) – beide delen de voorkeur voor droge, kalkhoudende gronden en vullen elkaar visueel uitstekend aan.
Ook de beemdkroon (Scabiosa columbaria) past ecologisch goed, omdat deze soort vergelijkbare eisen stelt aan de schralheid van de bodem.
Festuca puccinellii behoort tot de familie van de grassen (Poaceae) binnen de orde van de Poales. Dit gras is inheems in Duitsland en Oostenrijk en koloniseert bij voorkeur schrale, vaak rotsachtige standplaatsen in heuvel- en berggebieden. Als polvormend gras verspreidt het zich niet via uitlopers, maar blijft het compact op zijn plek. De smalle, meestal blauwgroene bladeren en de tere bloeipluimen zijn kenmerkend voor het geslacht Festuca. In de natuur vind je het vaak in rotsachtige vegetaties of op arme gronden, waar het uitstekend gedijt met zeer weinig voedingsstoffen.
39 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →